Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen bölge adliye mahkemesi kararının temyiz edilemezliği ve temyiz dilekçesindeki usul eksiklikleri nedeniyle sanık müdafiinin temyiz istemini oy birliğiyle reddetmiştir.
Özet: Yargıtay, sanık müdafiinin Adana Bölge Adliye Mahkemesinin konut dokunulmazlığının ihlali ve hırsızlık suçlarından verilen hükümlere ilişkin temyiz taleplerini reddetmiştir; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün, Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince temyiz incelemesine tabi olmaması nedeniyle, hırsızlık suçundan verilen hükme ilişkin temyiz isteminin ise yasal süresi içinde temyiz sebebi içermeyen bir dilekçeyle yapılmış olması gerekçesiyle, her iki suç için de Bölge Adliye Mahkemesi kararını onamıştır.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI
: █████████ E., █████████ K.SUÇLAR
: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜM
: İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Ret, retAdana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.05.2025 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:I.Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-b. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,II. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm YönündenAyrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, ████████ Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 23.05.20 25... .05.2025 tarihlerinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 21.05.2025 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.