yargıtay 7. ceza dairesi, kaçakçılık suçundan mahkûmiyet hükmündeki tck 53/1-e maddesinin uygulanmasına ilişkin eksikliği düzelterek onama kararı verdi.

Yargıtay 7. Ceza Dairesi, kaçakçılık suçundan mahkûmiyet hükmündeki TCK 53/1-e maddesinin uygulanmasına ilişkin eksikliği düzelterek onama kararı verdi.

Özet: Bu hukuki evrak, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet suçundan verilen mahkumiyet ve eşya müsaderesi kararının temyiz incelemesidir. Yargıtay, yargılama sürecinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığını, sanığın eylemi gerçekleştirdiğinin sabit olduğunu, suç vasfı ve yaptırımların doğru belirlendiğini tespit ederek sanığın diğer temyiz sebeplerini reddetmiştir. Ancak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53/1-e maddesindeki hak yoksunluğunun uygulanmamasına ilişkin 53/3-son cümle hükmünün gözetilmemesi nedeniyle oluşan hukuka aykırılığı Yargıtay tarafından giderilmiştir. Bu kapsamda, hükmün hak yoksunluklarına ilişkin bendine "5237 sayılı Kanunun 53/1-e bendinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına," ifadesinin eklenmesi suretiyle kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

7. Ceza Dairesi █████████ E. , ██████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

: ████████ E. ████████ K.

SUÇ

: 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM

: Mahkûmiyet, eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/3-son cümlesindeki "Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ya da koşullu salıverilen hükümlü hakkında birinci fıkranın (e) bendinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilebilir." şeklindeki düzenleme gereğince 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e bendi yönünden bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği; hükmün hak yoksunluklarına ilişkin bendinin devamına gelmek üzere "5237 sayılı Kanun'un 53/1-e bendinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına," ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.12.2025 tarihinde karar verildi.