Danıştay, turist rehberinin yedi ay meslekten geçici men cezasına karşı açılan davada bölge idare mahkemesi kararının kesinliği nedeniyle temyiz istemini incelemeden reddetmiştir.
Özet: Bir turist rehberinin, meslekten yedi ay geçici men cezasına ilişkin işlemin iptali talebiyle açtığı davada verilen karara yönelik temyiz başvurusu, üst mahkemece incelenmeksizin reddedilmiştir. Mahkeme, ilgili yasa uyarınca yedi aylık geçici men cezasının meslekten çıkarma sonucunu doğurmaması nedeniyle, bölgesel idare mahkemesi kararının temyize açık olmayan "kesin" kararlardan olduğunu ve bu durumun temyiz incelemesine yasal bir engel teşkil ettiğini belirtmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YSEKİZİNCİ DAİREEsas No
: ████████Karar No
: █████████TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARITurist rehberi olan davacı ... vekili Av. ... tarafından, "7 ay meslekten geçici men" cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin işlemin iptali istemiyle ...Birliğine karşı açılan davada; ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesince verilen ...gün ve E: ..., K: ... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, 46. maddesinde Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.Bu durumda, davacının "7 ay meslekten geçici men" disiplin cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin işlemin davacının turist rehberi mesleğini sonlandırmadığı, bir serbest meslek faaliyeti olan turist rehberliği mesleğinin ise ticari faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği dikkate alındığında, temyiz istemine esas teşkil eden kararın 2577 sayılı Kanun'un temyiz kanun yoluna başvurulabilecek davaların tahdidi olarak sayıldığı 46. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "belli bir meslekten, kamu görevinden veya öğrencilik statüsünden çıkarılma sonucunu doğuran işlemlere karşı açılan iptal davası" olarak nitelendirilemeyeceği, temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlardan olduğu görülmekte olup temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, █████/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.