Uyuşturucu madde bulundurma suçunda usulsüz tebligat nedeniyle kesinleşmeyen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ve buna bağlı mahkûmiyetin hukuki değeri olmaması üzerine, temyiz yerine itiraz merciine gönderilmesi gereken dosyanın iadesi.
Özet: Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının tebligat kanunundaki iki aşamalı yönteme uyulmaksızın doğrudan mernis adresine tebliğ edilmesi nedeniyle usulsüz olduğu, bu durumun kararın kesinleşmemesine ve bağlı mahkûmiyetin hukuken değerden yoksun olmasına yol açtığı, ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kanunen itiraza tabi olup temyiz edilemeyeceği belirtilerek, kanun yolu başvurusundaki yanılgının hakları ortadan kaldırmayacağı prensibi gereğince dosyanın temyiz incelemesi yapılmaksızın itiraz merciince incelenmesi için iadesine karar verilmiştir.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI
: ████████ E., ████████ K.SUÇ
: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmaHÜKÜM
: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Onamaİstanbul Anadolu 57. Asliye Ceza Mahkemesinin, yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıtsistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata Tebligat Kanununun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanığın yokluğunda verilen 21.12.2016 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sanığın MERNİS adresi olan adresine doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereği tebliğ edildiği dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğu ve bu nedenle kararın da usulsüz olarak kesinleştirildiği dolayısıyla bu kararın kesinleşmediği, buna bağlı olarak da sanığa verilen 01.06.2022 tarihli mahkûmiyet kararının hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin, 21.12.2016 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; 5271 sayılı CMK'nın ██████. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264/1. maddesinde yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,22.01.2026 tarihinde karar verildi.