danıştay, 7440 sayılı kanunun 10. maddesi 27. fıkrası uyarınca tahakkuk eden 2022 yılı kurumlar vergisi ek vergisinin hukuka uygun olduğuna hükmeden karara yönelik temyiz başvurusunu reddetti.

Danıştay, 7440 sayılı Kanunun 10. maddesi 27. fıkrası uyarınca tahakkuk eden 2022 yılı kurumlar vergisi ek vergisinin hukuka uygun olduğuna hükmeden karara yönelik temyiz başvurusunu reddetti.

Özet: Bir enerji şirketi, 7440 sayılı Kanunun 10. maddesinin 27. fıkrası uyarınca 2022 yılı kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden tahakkuk ettirilen ek verginin geçmişe dönüklük, öngörülebilirlik, vergide genellik, eşitlik ilkelerine aykırılık ve mükerrer vergilendirme iddialarıyla hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek iptalini ve iadesini talep etmiş; ancak ilk derece mahkemesi ve bölge idare mahkemesi bu verginin kanuni dayanağı bulunduğunu belirterek davayı reddetmiş, şirket tarafından yapılan temyiz başvurusu da bu kararı bozmayı gerektirecek nitelikte görülmeyerek onanmıştır.

Danıştay 3. Daire Başkanlığı █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y

ÜÇÜNCÜ DAİRE

Esas No

: █████████

Karar No

: █████████

TEMYİZ EDEN (DAVACI)

: ... Enerji Yatırımları Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi

VEKİLİ

: Av. ...

KARŞI TARAF (DAVALI)

: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...

VEKİLİ

: Av. ...

İSTEMİN KONUSU

: ...Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem

: Davacı tarafından, 7440 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 10. maddesinin 27. fıkrası uyarınca hesaplanan ek verginin hukuka aykırı olduğu ihtirazi kaydıyla verilen 2022 yılı kurumlar vergisi beyannamesi üzerine bu çekinceye itibar edilmeksizin tahakkuk ettirilerek ödenen ek verginin kaldırılması ve tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti

: Dava konusu ek verginin, vergi yükümlülüğünün kanuni dayanağının bulunmasını öngören Anayasal ilke doğrultusunda ihdas edildiği dikkate alındığında, söz konusu ek verginin mükellefi olduğu anlaşılan davacı tarafından verilen kurumlar vergisi beyannamesinde yer alan istisna ve indirim unsurları üzerinden yasal düzenlemeyle öngörülen oranda vergi alınması Kanun hükmü gereği olduğundan yapılan tahakkukta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti

: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

: Geçmişe dönük olarak getirilen düzenlemenin geriye yürümezlik ve öngörülebilirlik ilkelerine aykırı olduğu, belli bazı kişilere mali yükümlülük getirilmesinin vergide genellik ve eşitlik ilkesine aykırılık teşkil ettiği, iştirâk kazancı istisnası üzerinden ek vergi alınmasının mükerrer vergilendirmeye sebebiyet verdiği, hukuka aykırı olarak tahakkuk eden ek verginin iptali ve dayanağı 7440 sayılı Kanun'un 10. maddesinin (27) numaralı fıkrasının iptali için itiraz yoluyla Anayasa Mahkemesine başvurulması gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU

Açıklanan nedenlerle;

1. Temyiz isteminin reddine,

2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,

3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu harç alınmasına,

4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, █████/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.