Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçu yönünden CMK 216/3 gereği sanıktan son sözün alınmaması nedeniyle hükmü bozarken diğer suçlardaki temyiz başvurularını reddetti.
Özet: Yüksek Mahkeme, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz başvurularını, yasal inceleme sınırları dışında kaldığı gerekçesiyle reddederken; hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararını ise, yargılamada sanıktan hükümden önceki son sözünün alınmaması gibi usul eksikliği nedeniyle bozarak dosyayı yeniden yargılama yapılmak üzere ilk derece mahkemesine geri göndermiştir.
MAHKEMESİ
:Ceza DairesiSAYISI
: █████████ E., ███████ K.SUÇLAR
: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar vermeHÜKÜM
: İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Ret, onamaI. Sanık hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesindeSakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 06.01.2022 gün ve █████████ Esas, ███████ Karar sayılı kararının, sanık müdafii ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesindeİlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafinin temyiz isteminin tekerrüre esas alınan ilâmın uzlaşma nedeniyle düşürüldüğü hâlde tekerrürlüğe esas alınmasına, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmaması nedeniyle hakkında beraat kararının verilmesi gerektiğine, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması hâlinde ise basit hırsızlık suçundan hüküm kurulması gerektiği ve 5237 sayılı Kanun'un 1 45... . maddeleri gereğince indirim yapılması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;5271 sayılı Kanun'un 216/3. maddesine aykırı olarak, hükmün verildiği 30.09.2020 tarihli duruşmada hüküm verilmeden önceki son sözün, hazır olan sanıktan sorulup tutanağa yazılmadan karar verilmesi,Bozmayı gerektirmiş sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Göynük Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.