Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçunda malın değerinin azlığı, zorunluluk hali ve etkin pişmanlık iddialarını reddederek istinaf mahkemesi kararını onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan mahkum edilen sanık ve müdafiinin, çalınan malların değerinin azlığı, zorunluluk hali, etkin pişmanlık ve lehe hükümlerin uygulanmaması gibi gerekçelerle yaptığı temyiz başvurusu, temyize konu kararda herhangi bir hukuka aykırılık ve isabetsizlik bulunmadığı, alt dereceli mahkemenin istinaf başvurusunu esastan reddeden kararının usul ve yasaya uygun olduğu değerlendirilerek reddedilmiş ve sanık hakkındaki hükmün onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ
:Ceza DairesiSAYISI
: ████████ E., ████████ K.SUÇ
: HırsızlıkHÜKÜM
: İstinaf başvurularının esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Onamaİlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz isteminin hırsızlık suçunun konusunu oluşturan mallarının değerinin az olmasının mahkemece mahkûmiyet hükmü kurulurken göz önünde bulundurulmadığına, sanığın hırsızlık suçunu ağır ve acil ihtiyacını karşılamak için işlediğine bu sebeple kanunda yer alan zorunluluk halinin uygulanması gerektiğine, sanığın suçu ikrar etmesi sebebi ile etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.