Yargıtay 2. Ceza Dairesi, Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin hırsızlık ve mala zarar verme suçlarına dair istinaf kararlarını inceleyerek, mala zarar verme yönünden temyiz isteminin usulen reddine, hırsızlık suçundan verilen hükmün onanmasına karar verdi.
Özet: Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen karara yönelik temyiz istemi, bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunu esastan reddeden kararının kanunen temyiz edilemez nitelikte olması nedeniyle reddedilmiş; hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin olarak ise, sanık ve müdafiinin somut delil bulunmadığı ve hükmün hukuka aykırı olduğu yönündeki temyiz nedenleri detaylıca incelenmiş, yapılan incelemede istinaf başvurusunun esastan reddi kararında herhangi bir hukuka aykırılık tespit edilmediğinden, bu hükmün de onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ
:Ceza DairesiSAYISI
: █████████ E., █████████ K.SUÇLAR
: Hırsızlık, mala zarar vermeHÜKÜMLER
: İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Ret, onamaI- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesindeAnkara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 08.11.2022 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca; ''İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları''nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesindeİlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, somut delil bulunmadığına, sanığın katılanın iş yerinde sigortasız çalıştığına sadece şikâyetçilerin beyanlarına dayanılarak ceza verildiğine, hükmün usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 62. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.