2. ceza dairesi, konut dokunulmazlığının ihlali suçunda temyiz edilemezlik nedeniyle, hırsızlık suçunda ise istinaf kararının hukuka uygun bulunmasıyla temyiz istemlerinin esastan reddine karar vermiştir.

2. Ceza Dairesi, konut dokunulmazlığının ihlali suçunda temyiz edilemezlik nedeniyle, hırsızlık suçunda ise istinaf kararının hukuka uygun bulunmasıyla temyiz istemlerinin esastan reddine karar vermiştir.

Özet: Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükme ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi kararının yasal düzenlemeler gereği temyiz incelemesine tabi olmadığı; hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararının ise, sanık iddiaları yerinde görülmeyerek ve hükümde isabetsizlik bulunmadığı kanaatiyle hukuka uygun bulunduğu tespit edilmiş olup, bu kapsamda sanığın her iki suça ilişkin temyiz istemleri reddedilerek bölge adliye mahkemesi kararı onanmıştır.

2. Ceza Dairesi ██████████ E. , ██████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ

:Ceza Dairesi

SAYISI

: ████████ E., █████████ K.

SUÇLAR

: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER

: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Ret, onama

I- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 21.12.2022 tarihli ve ████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca; ''İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, eksik inceleme bulunduğuna, eşyanın alındığı yerin kapısının açık olduğuna, kilitli olmadığına, TCK'nın 142/2-h maddesinin olmadığına, cezanın haksız yere verildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.