Yargıtay 8. Ceza Dairesi, sanığın süresi dolmuş eski hale getirme ve temyiz talebini, usulsüz tebligata rağmen kararı öğrendiği ve cezanın infazının tamamlandığı gerekçesiyle oybirliğiyle reddetti.
Özet: Hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan verilen mahkumiyet kararının cezaevindeki sanığa usulüne uygun tebliğ edilmemiş olmasına rağmen, sanığın cezasını infaz etmesiyle kararı fiilen öğrendiği kabul edildiğinden, yasal temyiz süresi geçtikten sonra yapılan eski hale getirme ve temyiz başvurusu, yerel mahkemenin bu konudaki ek kararının hukuken geçersiz sayılmasıyla birlikte, haklı bir sebebe dayanmadığı gerekçesiyle oy birliğiyle reddedilmiştir.
MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SAYISI
: ████████ Esas, ████████ KararSUÇ
: Hükümlü veya tutuklunun kaçmasıHÜKÜM
: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: RetYapılan ön inceleme neticesinde Eskişehir(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 07.06.2012 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararına yönelik eski hale getirme talebi ve temyiz başvurusu hususunda karar verme yetkisinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait bulunduğu ve yerel mahkeme tarafından, sanığın 28.01.2025 tarihli eski hale getirme talebiyle ilgili olarak verilen Eskişehir 8.Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2025 tarihli ek kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;Karar tarihi itibarıyla başka suçtan ceza infaz kurumunda bulunan sanığın yokluğunda verilen hükmün sanığa 13.06.2012 tarihinde cezaevi kanalıyla yapılan tebliğinde, gerekçeli kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun(5271 sayılı Kanun) 263. maddesi gereği cezaevinde bulunan sanığın bulunduğu cezaevi müdürüne beyanda bulunmak veya dilekçe vermek suretiyle kanun yoluna başvurma hakkını kullanabileceği bildiriminin sanığa yapılmadığı gibi 5271 sayılı Kanun'un 35/3. Maddesi uyarınca kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği halde kanunda belirtilen şekilde tebliğin yapılmamış olması nedeniyle yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşılmış ise de; dava dosyasından sanık hakkında hükmedilen cezanın 02.10.2015 tarihinde infazının tamamlandığı, bu haliyle eski hale getirme talepli dilekçesini sunduğu tarihten önce kararı öğrendiği görülmüş, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.12.2022 tarihli, 2022/6-483 Esas, ████████ Karar sayılı kararı, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabın tebliğe muttali olması halinde yapılan tebligat geçerli sayılacağından; karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 28.01.2025 tarihinde eski hale getirme talepli temyiz isteğinde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın haklı bir sebebe dayanmayan eski hale getirme talebi ile temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2025 tarihinde karar verildi.