muhatabın kimliğinin tereddüde mahal bırakmayacak şekilde anlaşılamaması nedeniyle hakaret suçunda matufiyet koşulunun oluşmadığı tespitiyle mahkumiyetin bozulması.

Muhatabın kimliğinin tereddüde mahal bırakmayacak şekilde anlaşılamaması nedeniyle hakaret suçunda matufiyet koşulunun oluşmadığı tespitiyle mahkumiyetin bozulması.

Özet: Hakaret suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun reddi kararı, sanığın suça konu paylaşımındaki sözlerin muhatabının kim olduğunun duraksamaya yol açmayacak şekilde mağdurun şahsına yönelik olduğunun anlaşılamaması ve katılanın isminin belirtilmemesi nedeniyle hakaret suçunun matufiyet şartının gerçekleşmediği, dolayısıyla beraat kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

4. Ceza Dairesi ██████████ E. , ██████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI

: █████████ E. , █████████ K.

SUÇ

: Hakaret

HÜKÜM

: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mâhkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suça konu paylaşımında katılanın ismini belirtmediğini ve paylaşımın ifade özgürlüğü hakkı kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürerek sanık hakkındaki mâhkumiyet kararının bozulmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede bozma sebebi dışındaki başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Sanığın suça konu paylaşımındaki sözlerin isim belirtilmeden söylendiği, muhatabının kim olduğunun, 5237 sayılı Kanun'un 126. maddesinde de belirtildiği üzere duraksamaya yol açmayacak bir şekilde mağdurun şahsına yönelik olduğunun anlaşılamaması karşısında, matufiyet şartının gerçekleşmemesi nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Denizli 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.11.2025 tarihinde karar verildi.