yargıtay 2. ceza dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı yapılan zorunluluk hali, değer azlığı ve delil yetersizliği temyiz itirazlarını esastan reddederek hükmü onadı.

Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı yapılan zorunluluk hali, değer azlığı ve delil yetersizliği temyiz itirazlarını esastan reddederek hükmü onadı.

Özet: Sanık ve müdafiinin hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz başvuruları, suçun vasfına, zorunluluk halinin bulunduğuna, değer azlığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın suçu işlediğine dair kesin delil bulunmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin itirazları dikkate alınarak incelenmiş, ancak ilk derece mahkemesinin hükmünde ve bu hükme yönelik istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararında hukuka aykırılık tespit edilmediğinden, temyiz istemleri reddedilerek mahkumiyet kararı hukuka uygun bulunarak onanmıştır.

2. Ceza Dairesi ██████████ E. , ██████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ

:Ceza Dairesi

SAYISI

: █████████ E., █████████ K.

SUÇ

: Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Onama

Sanık ve müdafii tarafından verilen temyiz dilekçelerinin içeriğine göre temyiz istemlerinin kapsamının sadece hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu, anlaşıldığından, hırsızlık suçundan kurulan hükme hasren yapılan temyiz incelemesinde;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, suçun vasfına, zorunluluk hâlinin bulunduğuna, değer azlığına ilişkin hükümler ile etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, usûl ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Karaman 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.