kuveytte çalışan işçinin alacak davasında yabancı hukuk zamanaşımı uygulaması, türk hukuku ve anayasal haklar argümanlarıyla yaptığı temyiz başvurusunun yargıtay tarafından reddedilmesi.

Kuveytte çalışan işçinin alacak davasında yabancı hukuk zamanaşımı uygulaması, Türk hukuku ve anayasal haklar argümanlarıyla yaptığı temyiz başvurusunun Yargıtay tarafından reddedilmesi.

Özet: Yargıtay, Kuveytte çalışan işçinin kıdem, ihbar, fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarına yönelik açtığı davada, iş sözleşmesinin feshinden itibaren bir yıl içinde dava açılması gerektiğine dair Kuveyt İş Kanununun zamanaşımı hükmünün uygulanması sonucu davanın reddedilmesine dair ilk derece ve bölge adliye mahkemesi kararlarını onamış, davacının yabancı hukukun uygulanmasına ve zamanaşımı süresine ilişkin itirazlarını yerinde görmeyerek, kararı usul ve yasaya uygun bulmuştur.

9. Hukuk Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI

: ████████ E., █████████ K.

İLK DERECE MAHKEMESİ

: ... 11. İş Mahkemesi

SAYISI

: ████████ E., ████████ K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirketin Kuveyt ülkesindeki inşaat işinde 01.09.2019-12.03.2020 tarihleri arasında soğuk demir ustası olarak aylık 473,00 Kuveyt dinarı ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın ve önelsiz feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, uyuşmazlığa Kuveyt hukukunun uygulanması gerektiğini, davacının Limak İnşaat Kuwait SPC Şirketinde çalıştığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacıya tüm hak ve ücretlerinin eksiksiz ödendiğini, davacının istifa ederek kendi isteğiyle işten ayrıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; iş sözleşmesinin 10.03.2020 tarihinde feshedildiği, Kuveyt İş Kanunu'nun 144. maddesine göre fesihten itibaren bir yıl içinde dava açılması gerektiği, davacı taraf davayı 08.05.2023 tarihinde açtığından davanın zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Kuveyt İş Kanunu'nun 144. maddesindeki sürenin zamanaşımı süresi olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna, emsal yargısal içtihatlara uygun olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Usul hukuku yönünden Türk hukuku uygulanıyorsa, esasa ilişkin olmayan zamanaşımı bakımından da Türk hukukunun uygulanmasının bir zorunluluk olduğunu,

2. Anayasa Mahkemesince 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 27/1 hükmünün iptaline karar verildiğini,

3. Davacı işçinin yabancı ülke hukukunun kapsam ve detayını bilmesi mümkün olmadığında Türk hukukuna güvenerek dava açan işçinin Anayasa ile güvence altına alınan mülkiyet hakkının korunması gerektiğini,

4. Yabancı hukukunun uygulanması yönünde içtihat değişikliğine gidildiğinden davacı aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmesinin açıkça usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, uygulanması gereken hukukun tespiti ile buna göre talep konusu alacakların zamanaşımına uğrayıp uğramadığı ve vekâlet ücretine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.