yargıtay 2. ceza dairesi, hırsızlık suçundan verilen istinafın reddi kararını onarken, tck 53. madde değişikliğinin infazda gözetilmesini hükmetmiştir.

Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen istinafın reddi kararını onarken, TCK 53. madde değişikliğinin infazda gözetilmesini hükmetmiştir.

Özet: Hırsızlık suçundan sanık hakkında verilen hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddedilmesinin ardından yapılan temyiz incelemesinde, sanık müdafiinin müvekkilinin samimi ikrarları, pişmanlığı, polise yardımı ve zararı karşılama isteğine dair itirazları değerlendirilmiş; ancak bölge adliye mahkemesinin kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı tespit edilerek, temyiz isteminin reddi ve hükmün onanmasına karar verilmiş, TCKnın 53. maddesindeki değişikliğin ise infaz aşamasında gözetilmesi gerektiği belirtilmiştir.

2. Ceza Dairesi ██████████ E. , ██████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ

:Ceza Dairesi

SAYISI

: █████████ E., █████████ K.

SUÇ

: Hırsızlık

HÜKÜM

: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın isnat edilen suçlama ile ilgili, polis memurları tarafından yakalandıktan sonra kolluk, soruşturma ve kovuşturma aşamalarında samimi ikrarlarda bulunduğuna, yaşadığı pişmanlığın her ifadesinde belirttiğine ve bunun bir yansıması olarak suçlamaya konu olmayan daha önce çaldığı farklı araçların da yerlerini bildirerek polis memurlarına yardımcı olduğuna, ayrıca müştekinin zararının hesaplanıp kendisine bildirilmesi halinde karşılamak ve uzlaşmak istediğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

15.04.2020 tarih ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.