yargıtay 2. ceza dairesinin, hırsızlık, konut dokunulmazlığı ihlali ve mala zarar verme suçlarında istinaf sonrası temyiz başvurularının usulen reddi kararı.

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, hırsızlık, konut dokunulmazlığı ihlali ve mala zarar verme suçlarında istinaf sonrası temyiz başvurularının usulen reddi kararı.

Özet: Sanığın hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesinin ardından yapılan temyiz başvurusu, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları için kanunda belirtilen temyiz edilemezlik sınırları içinde kalması, hırsızlık suçu için ise kanuni süre içinde sunulan temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep içermemesi nedenleriyle reddedilmiştir.

2. Ceza Dairesi ██████████ E. , ██████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ

:Ceza Dairesi

SAYISI

: ████████ E., ████████ K.

SUÇLAR

: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

SUÇLARIN TARİHİ

: 20.02.2023

HÜKÜM

: İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Ret, ret

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 25.03.2025 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I.Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, ████████ Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 24.04.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 28.04.2025 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Şanlıurfa 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.