Yargıtay, hırsızlık suçundan beş yıldan az hapis cezası alan davada istinafın reddi kararını, temyiz imkanı bulunmadığı gerekçesiyle oybirliğiyle onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen, beş yıl veya daha az hapis cezası ya da adli para cezası içeren bir hükme ilişkin istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine, sanığın bu red kararına karşı yaptığı temyiz başvurusu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 286/2-a maddesi uyarınca bölge adliye mahkemelerinin bu nitelikteki kararlarının temyizinin mümkün olmaması gerekçesiyle reddedilerek, söz konusu bölge adliye mahkemesi ek kararı onanmıştır.
MAHKEMESİ
:Ceza DairesiEK KARAR SAYISI
: █████████ E., ████████ K.SUÇ
: HırsızlıkHÜKÜM : Temyiz isteminin reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: OnamaBölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 14.04.2025 tarihli ve █████████ Esas, ████████ Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 14.04.2025 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.