Özet: Yurtdışında çalışan işçinin kıdem, ihbar ve diğer işçilik alacakları taleplerini içeren bu uyuşmazlıkta, işin yapıldığı ülke hukukunun uygulanması gerektiği ve maddi hukukun bir parçası olan zamanaşımının da bu yabancı hukuka tabi olduğu belirtilerek davacının alacaklarının ilgili ülke kanunlarına göre zamanaşımına uğraması nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde esasa ilişkin bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak ilk derece mahkemesinin bu süreyi "hak düşürücü süre" olarak nitelendirmesinin hatalı olduğu ve Yargıtayın yabancı hukukun uygulanması yönündeki içtihat değişikliğinin önceki uygulamalara güvenen davacılar aleyhine sonuç doğurabileceği hususunun değerlendirilmesi gerektiği vurgulanmıştır.