Yargıtay, uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen hapis cezasını ve tekerrür uygulamasını onarken, koşullu salıverilme ile ilgili hatalı ibareyi düzeltti.
Özet: Yargıtay, uyuşturucu madde ticareti suçundan hüküm giyen sanık hakkındaki bölge adliye mahkemesi kararını, sanığın eyleminin uyuşturucu ticareti olduğuna ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının doğru olduğuna kanaat getirmekle birlikte, 7550 sayılı Kanun ile değişik 5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesi uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına dair düzenlemeye aykırı olarak "koşullu salıverilmemesine" ibaresinin kararda yer alması nedeniyle bozarak, yeniden yargılama gerektirmeksizin ilk derece mahkemesi hükmündeki bu hatalı ibareyi düzelterek diğer temyiz itirazlarını reddetmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI
: ████████ E., ████████ K.SUÇ
: Uyuşturucu madde ticareti yapmaHÜKÜM
: İstinaf başvurularının esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:I.HUKUKİ SÜREÇA. İlk Derece Mahkemesi KararıGaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2023 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a ve b, 52, 53, 54, 58... . maddeleri uyarınca 16... ay hapis cezası ve 36.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.B. Bölge Adliye Mahkemesi KararıGaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 19.01.2024 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve sanık müdafinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz sebepleriSanık ve Müdafinin Temyiz İstemleriSanığın eyleminin, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu olarak kabulü gerektiğine, sanık hakkında atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine, beraat kararı verilmesi kabul edilmeyecek olunursa; alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasının hatalı olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 188/4-b maddesi uygulanmasının yerinde olmadığına, etkin pişmanlık hükümleri uygulanması gerektiğine, takdiri indirim uygulanması gerektiğine, kanuni şartları oluşmadan 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi hükmünün uygulanmasına karar verilmesinin hatalı olması nedenleriyle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.B. Değerlendirme ve GerekçeDava dosyası kapsamına göre; suç tarihinde, sanığın üstünden ve ev aramasından uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği ve bu suretle sanığın, atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda;Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, olay tutanağı içeriği, sanığın aşamalardaki savunmaları, uyuşturucu maddelerin miktarı, ele geçiriliş şekli, kriminal rapor, tanık beyanı ve bilirkişi raporu ile dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı şeklindeki kabulün isabetli olduğu anlaşıldığından, dava dosyası kapsamından etkin pişmanlık hükümleri uygulanmamasının yerinde olduğuna, sanığın adli sicil kaydından anlaşılan suç işleme eğilimi ve kişiliği ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, lehe hükümlerin Mahkeme'nin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçeyle uygulanmadığı, tekerrür hükümleri uygulanmasının yerinde olduğu anlaşıldığından, sanık ve sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda düzeltilmesi gereken husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağının düzenlendiği dikkate alındığında, ikinci kez mükerrir olan sanığın koşullu salıverilmemesine ibaresinin yazılması hukuka aykırı bulunmuş ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.III. KARARGerekçe bölümününde açıklanan nedenle sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 19.01.2024 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi,Hüküm fıkrasının tekerrür ile ilgili kısmından "5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi gereği sanığın koşullu salıverilmemesine" ibaresinin çıkartılması suretiyle İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2025 tarihinde karar verildi.