Motosiklet kazası sonrası plakası belirlenemeyen araçtan kaynaklandığı iddia edilen yaralanmada maddi tazminat davasının, Yargıtayın eksik inceleme bozma kararına rağmen ilk derece mahkemesince reddedilmesi.
Özet: Davacı, 2012 yılında plakası tespit edilemeyen bir aracın çarpmasıyla yaralanarak malul kaldığı iddiasıyla maddi tazminat davası açmış, ilk derece mahkemesi ve istinaf, kazanın ve kusurun ispatlanamadığı gerekçesiyle davayı reddederken; Yargıtay, hastane kayıtlarındaki trafik kazası ibaresine atıfla yaralanmanın trafik kazasından kaynaklandığını belirterek, eksik inceleme nedeniyle yeni bir kusur araştırması yapılması gerektiğini belirtmiş; ancak ilk derece mahkemesi, yaralanmanın kesinliğine karşın başka bir aracın çarpmasıyla oluştuğunun somut delillerle ispatlanamadığı ve ispat yükünün davacıda olduğu gerekçesiyle Yargıtayın bozma kararına direnerek davanın tekrar reddine karar vermiştir.
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI
: ███████ 72... /542 Kararİlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:I. DAVADavacı vekili dava dilekçesinde; 09.11.2012 tarihinde davacının kullandığı motosiklete plakası tespit edilemeyen bir aracın çarptığını, davacının yaralandığını ve malul kaldığını, davalı kuruma başvuru yapıldığını ancak olumlu yanıt alınmadığını iddia ederek açtığı belirsiz alacak davasında fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile sürekli ve geçici iş göremezlik nedeniyle 50,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 27.12.2018 tarihinde talebini 4.400,00 TL' ye artırmıştır.II. CEVAPDavalı vekili cevap dilekçesinde; davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, davacıya talebinin açıklattırılması gerektiğini, talebin zamanaşımına uğradığını, kazaya karıştığı iddia edilen aracın kazaya karıştığının somut deliller ile ispat edilmesi gerektiğini, olaya plakası tespit edilemeyen aracın neden olduğunun somut deliller ile ispat edilmesinin ardından kusur oranlarının belirlenmesi gerektiğini, davacının müterafik kusuru bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiğini, maluliyet oranının Adli Tıp Kurumu'nca belirlenmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARIİlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların iddia ve savunmaları, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, "...Tüm bu hususlar, kusura ve kazayı ispatlar bilgi ve belgenin dosyada mevcut olmayışı göz önüne alınarak; davacının davasının ispatlanamadığı" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.IV. İSTİNAFBölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, usuli işlemlerin kanuna uygun şekilde yapılarak, aşamalarda ileri sürülen iddia ve cevapların denetimi sağlayacak biçimde eksiksiz sergilenip, hükme esas alınan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, Ankara ATK nın █████/2017 tarihli raporunda "dosyadaki bilgi ve belgelerin yetersizliğinin tespit edilmiş" olmasına yine, mahkemece mahallinde trafik konusunda uzman trafik polisi ve makine mühendisi ile yapılan keşif sonucu düzenlenen 12.03.2018 tarihli raporda açıklandığı üzere, "kaza ile ilgili dosyada net bilgi ve belgeler olmamasına" ve özellikle, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının █████████ sayılı dosyası ile, İl Emniyet Müdürlüğünün 25.09.2018 tarihli yazısında "ilgili tarihte bir kaza kaydına rastlanmadığının" bildirilmesine göre, istinaf itirazları yerinde görülmemiştir..." gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİA. Bozma KararıBölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.Dairemizin 11.12.2023 tarihli ve ██████████ Esas, ██████████ Karar sayılı ilamı ile; "...Davacının dosyaya sunulu evraklardan olay sonrası hastaneye başvurduğu, 09.11.2012 tarihli hastaneye başvuru evraklarında yaralanmasının trafik kazası sonucu oluştuğunun yazılı olduğu görülmüştür. Her ne kadar olayda kusur ispatı konusunda tam bir kanaate varılamamış ise de davacının yaralanmasının trafik kazasından kaynaklandığı anlaşılmakla, haksız fiil neticesi oluşan zarar ve tazminatın belirlenmesine ilişkin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu' nun 50... inci maddeleri dikkate alınarak ve davacının yaralanması, yaralanmanın niteliği ve olayın oluş biçimi gözetilerek yeniden kusur incelemesi yaptırılıp davacının talebi hakkında bu inceleme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır." gerekçesi ile karar bozularak dosya kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.B. İlk Derece Mahkemesince Verilen Direnme Kararıİlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...bu nedenlerle davacının yaralanmasının sabit olmasına karşılık yaralanmanın başka bir aracın çarpması nedeniyle oluşup oluşmadığı açık ve net değildir. Sigorta kapsamında kalan rizikonun gerçekleştiğini ispat yükü de davacıda olduğundan tüm bu nedenlerle somut uyuşmazlıkta ispat külfeti üzerinde olan davacı yanın, davaya konu gerçekleştiğini iddia ettiği trafik kazasına ait herhangi bir ispata elverişli delilini sunmadığından davacı tarafından ispatlanamayan davasının reddi gerektiği" gerekçesi ile bozma ilamına karşı direnilmesine, davanın reddine karar verilmiştir.VI. TEMYİZA. Temyiz SebepleriDavacı vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince, davacının yaralanmasının trafik kazası sonucu meydana geldiğinin ispat ödemediği yönündeki kabulünün hatalı olduğunu, trafik kazası sonrası aynı gün hastaneye başvuru yapıldığının, yaralanmanın nedeninin trafik kazası olarak kayıtlara geçtiğinin anlaşılması karşısında bu kabulün hatalı olduğunun ortada olduğunu, davacının olayda bacağının kırıldığının, davacı bu halde iken kendisi ve ailesinin çarpan aracı tespit etmesinin beklenemeyeceğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.B. Değerlendirme ve GerekçeUyuşmazlık; plakası tespit edilemeyen aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.6100 sayılı Kanun’un 373. maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yeniden yapılan incelemede; dosyada mevcut belgelere göre davacının yaralandığı sabit olmakla birlikte yaralanmanın başka bir aracın çarpması nedeniyle oluşup oluşmadığının açık ve net olmadığı, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince Güvence Hesabına başvurulabilmesi için plakası belirlenemeyen bir aracın kazaya neden olduğunun somut olarak kanıtlanmasının gerekmesine ve eldeki davada motosiklet sürücüsü olan davacının yaralanmasının davacının beyanında açıkladığı şekilde, plakası tespit edilemeyen başka bir aracın sebebiyet vermesi sonucu gerçekleştiğine dair delil bulunmadığı anlaşılmakla direnme kararı yerinde görülmüştür.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararı, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.VII. KARARAçıklanan sebeple;Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370. maddesinin birinci fıkrası ve 373. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Aşağıda dökümü yazılı temyiz peşin harcının onama harcına mahsubuna,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,24.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.