kasten öldürme suçundan verilen direnme kararının, yargıtayın kastı aşan öldürme görüşüne aykırılığı nedeniyle 1. ceza dairesince hukuka uygun bulunmayarak ceza genel kuruluna gönderilmesi.

Kasten öldürme suçundan verilen direnme kararının, Yargıtayın kastı aşan öldürme görüşüne aykırılığı nedeniyle 1. Ceza Dairesince hukuka uygun bulunmayarak Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi.

Özet: Bir ağır ceza mahkemesinin sanığı kasten öldürme suçundan müebbet hapse mahkum etmesi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesi, sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğu ve eylemin kastı aşan öldürme olarak değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle kararı bozmuştur. Ancak yerel mahkeme önceki hükmünde direnince, bu direnme kararı incelenmiş; olay yeri inceleme raporları ve adli tıp mütalaaları doğrultusunda sanığın öldürme kastı taşımadığı, eyleminin kastı aşan öldürme olduğu sonucuna varılarak direnme kararının yerinde olmadığına ve dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine hükmedilmiştir.

1. Ceza Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI

: ████████ E., ████████ K.

SUÇ

: Kasten öldürme

KARAR

: Direnme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Bozma

İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2025 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 17.02.2025 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/4. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle;

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2023 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararının, katılan kurum vekili, sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.06.2023 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, bu kararın katılan kurum vekili, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 17.02.2025 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı ilâmı ile; sanık hakkında kastı aşan öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87/4-1. cümle uyarınca üst sınırdan hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2025 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üst hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eylem sanık tarafından gerçekleştirilmediğinden bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dosya içeriğine göre; Adli Tıp 1. İhtisas Kurulunun 29.06.2022 tarihli mütalaasında, maktulün yaralanmasının kişinin kendiliğinden yere yığılması halinde yüzünü peteğe vurması ile oluşabileceği gibi sert ve künt bir cisimle doğrudan vurulması veya kafanın sert ve künt bir cisme çarpmasıyla oluşabileceği, bunlar arasında tıbben ayrım yapılamayacağının belirtildiği, 13.09.2021 tarihli olay yeri inceleme raporunda kalorifer peteği önünde çok küçük bir kaç parça cam kırığı dışında herhangi bir suç unsuruna veya suç aletine rastlanmadığı, dolayısıyla olay günü taraflar arasında yaşanan tartışma esnasında sanığın vurarak (İstanbul Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 25.04.2022 tarihli raporunda maktulün vücudunun pek çok bölümünde çok sayıda ekimotik alanlar bulunduğunun tespit edildiği) düşürdüğü maktulün ölümüne sebebiyet verdiği, sanık ile maktul arasında öldürmeyi gerektirir husumet olmaması, sanığın, ani gelişen kavga ortamında özellikle maktulün hayati organlarının bulunduğu bölgeyi hedef alarak vurduğuna, olayda silah kullandığına dair delil bulunmaması, herhangi bir engel hal olmamasına rağmen kendiliğinden eylemine son vermesi, maktulün uyanamaması üzerine sağlık ekiplerine haber vererek tedavi ettirmeye çalışması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğu, sanık hakkında kastı aşan öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 87/4-1. cümle uyarınca üst sınırdan hüküm kurulması gerektiği anlaşıldığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 81/1. maddesine göre kasten öldürme suçundan cezalandırılması yönündeki direnme kararı yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 17.02.2025 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliği ile DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,08.12.2025 tarihinde karar verildi.