7. ceza dairesi, 5607 sayılı kanuna muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmünü, 5237 sayılı tcknın 53/1-e maddesine ilişkin hak yoksunluğu eksikliğini düzelterek onamıştır.

7. Ceza Dairesi, 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmünü, 5237 sayılı TCKnın 53/1-e maddesine ilişkin hak yoksunluğu eksikliğini düzelterek onamıştır.

Özet: Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı yapılan temyiz başvurusunu inceleyen Yargıtay, yargılama sürecinin usul ve kanuna uygun olduğunu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğini ve suç vasfı ile yaptırımların doğru belirlendiğini tespit etmiş; ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53/1-e maddesinin mahkumiyetin ertelenmesi, denetimli serbestlik veya koşullu salıverilme hallerinde hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilmesi gerektiği yönündeki takdir yetkisinin gözetilmemiş olmasını hukuka aykırı bularak, bu eksikliği gidermek amacıyla hükmü "5237 sayılı Kanunun 53/1-e bendinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına" ifadesinin eklenmesi suretiyle düzelterek onamıştır.

7. Ceza Dairesi ██████████ E. , ██████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

: ████████ E. ████████ K.

SUÇ

: 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM

: Mahkûmiyet, eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Onama

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/3-son cümlesindeki "Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ya da koşullu salıverilen hükümlü hakkında birinci fıkranın (e) bendinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilebilir." şeklindeki düzenleme gereğince 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e bendi yönünden bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği; hükmün hak yoksunluklarına ilişkin bendinin devamına gelmek üzere "5237 sayılı Kanun'un 53/1-e bendinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına," ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.11.2025 tarihinde karar verildi.