Hükümlünün görüntülü görüşme altyapısı eksikliği ve kapalı ziyaret engeli nedeniyle artırımlı sesli görüşme talebinin reddi itirazının kabulü kararının, Ceza İnfaz Kurumu Yönetmeliğine aykırılık gerekçesiyle kanun yararına bozulması.
Özet: Ceza infaz kurumunda görüntülü görüşme altyapısı eksikliği sebebiyle kapalı görüş yapamayan bir hükümlünün talep ettiği ek 30 dakikalık sesli görüşme hakkının reddine dair infaz hakimliği kararının kaldırılmasına ve cezaevi gözlem kurulu kararının iptaline yönelik ağır ceza mahkemesi kararına karşı, Adalet Bakanlığı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozma isteminde bulunulmuştur; bu istemde, Yönetmeliğin ilgili maddelerinde görüntülü görüşme altyapısı olmayan kurumlar için ziyaret hakkı yerine ek sesli görüşme hakkının açıkça öngörülmediği ve kıyas yoluyla bu hakkın tanınmasının mevzuata aykırı olduğu belirtilmiştir.
1. Ceza Dairesi         █████████ E.  ,  █████████ K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ
:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI
: █████████ değişik iş
İNCELEME KONUSU KARAR
: İtirazın kabulüne
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: İlgili kararın kanun yararına bozulması
Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçundan Sincan Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü ...'nın, kapalı görüşünü yapamaması nedeniyle 10'ar dakikadan toplamda 30 dakika sesli görüşme yapma talebinde bulunması üzerine, kurumda görüntülü görüşme altyapısı (ACEP) bulunmadığından hükümlünün talebinin uygun görülmediğine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 16.01.2024 tarihli ve ████████ sayılı kararına karşı yapılan şikâyetin reddine ilişkin Ankara Batı 2. İnfaz Hâkimliğinin 23.01.2024 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü anılan İnfaz Hakimliği kararının kaldırılmasına ve bahse konu Gözlem Kurulu kararının iptaline dair Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.02.2024 tarihli ve █████████ değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 10.03.2025 tarihli ve 94660652-105-06-24103-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.03.2025 tarihli ve ██████████ sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.03.2025 tarihli ve ██████████ sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 03.02.2023 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere,
Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi İle Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yönetmeliğin 74/1. maddesinde yer alan, "Kapalı kurumlarda bulunan hükümlüler, belgelendirmeleri koşuluyla eşi, dördüncü dereceye kadar kan ve kayın hısımları ve vasisi ile telefon görüşmesi yapabilir." ve anılan Yönetmeliğin 74/2. maddesinde yer alan, "(2) Telefonla görüşmeleri aşağıda belirtilen esaslara göre yapılır: ...f) Hükümlüler görüşebilecekleri yakınlarından bir veya birden fazla kişi ile haftada bir kez ve bir telefon numarasıyla bağlantı kurarak kesintisiz görüşme yapabilir. Herhangi bir nedenle görüşme gerçekleşememişse daha önceden bildirilen numaralardan bir diğeriyle görüşebilir. Konuşma süresi görüşme başladığı andan itibaren on dakikayı geçemez. Deprem, salgın hastalık, doğal afet gibi zaruri hâllerde Bakanlık kararı ile telefon ile görüşme süresi ve sayısı artırılabilir. g) Görüntülü telefon görüşmesi yapılmasına imkan sağlayan teknik alt yapının kurulu bulunduğu Bakanlıkça belirlenen kurumlarda, haftalık görüşme süresi otuz dakika olarak uygulanır. Bu sistem oda veya koğuş içine ya da idarece uygun görülen diğer yerlere kurulabilir. Haftalık ziyaret hakkını kullanmayan hükümlülerin bir sonraki haftalık telefon görüşme süresine ayrıca otuz dakika ilave edilir ve bu süre devredilemez. Bu kapsamdaki görüşmeler aynı hafta içerisinde toplam üç görüşmeyi aşmamak koşuluyla bölünmek suretiyle de yapılabilir. İlave edilen otuz dakika için üç görüşme hakkı daha verilir. Bu görüşmeler görüntülü ve sesli olarak yapılabileceği gibi sadece sesli olarak da yapılabilir." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,
Her ne kadar mercii tarafından, Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi İle Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yönetmeliğin 74/2-g maddesi gereğince teknik imkân olmaması halinde haftalık görüşme hakkını kullanamayan hükümlülerin bir sonraki hafta, devredilen 30 dakika görüşme yapması gerektiğinden bahisle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, anılan Yönetmeliğin 74/2-f maddesinde görüntülü görüşme alt yapısı bulunmayan kurumlarda telefonla görüşünün hangi usule göre yapılacağının düzenlendiği, 74/2-g maddesinde ise görüntülü görüşme alt yapısının kurulu olduğu yerlerde hangi usule göre görüşmelerin yapılacağının düzenlendiği, Yönetmelikte görüntülü görüşme alt yapısının mevcut olmadığı kurumlar için ziyaret hakkı yerine telefonla sesli görüşme hakkının öngörülmediği, dolayısıyla burada bilinçli bir tercih yapıldığı, mevzuatta kıyasen doldurulacak bir boşluk olmadığı anlaşıldığından, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;
(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.
(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.
(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.
Şeklinde düzenlenmiştir.
2. Hükümlünün bulunduğu ceza infaz kurumunda görüntülü görüşme alt yapısı bulunmadığından telefonla görüşme hakkı ile ilgili olarak Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi İle Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yönetmeliğin 74. madde 2. fıkra (f) bendinin uygulanması gerektiği, görüntülü görüşme alt yapısının mevcut olmadığı kurumlar için ziyaret hakkı yerine telefonla sesli görüşme hakkının yönetmelikte öngörülmediği, aynı yönetmeliğin 74. madde 2. fıkra (g) bendi hükmünün sadece görüntülü görüşme alt yapısı bulunan ceza infaz kurumunda kalan hükümlüler hakkında uygulanabileceği dikkate alınarak itirazın reddi yerine kabulüne dair itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmüştür.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 13.02.2024 tarihli ve █████████ değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.09.2025 tarihinde karar verildi.

Tamamını görebilmek için üye olmanız gerekli :/ Tamamını görebilmek için üye ol!
Üye olmak için tıkla!