Kasten yaralama davasında ilk derece beraat, istinafta mahkumiyet kararı sonrası Yargıtayın mükerrir uygulamasının dayanağını düzelterek verdiği bozma kararı.
Özet: Yargıtay, sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet kararını esasen uygun bulmuş; ancak, bölge adliye mahkemesinin tekerrür hükümlerini uygularken sırf askeri bir suçu hatalı bir şekilde esas almasını hukuka aykırı bularak hükmü bozmuştur. Yargıtay, bu hukuka aykırılığı yeni bir yargılamaya gerek kalmaksızın gidererek, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aldığı önceki mahkûmiyetinin tekerrüre esas alınması ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin bu doğru gerekçeyle uygulanması yönünde hüküm fıkrasında düzeltme yapmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI
: ████████ E., █████████ K.SUÇ
: Kasten yaralamaHÜKÜM
: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanmasıİlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-d maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ1. Yığılca Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2022 tarihli ve ███████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği beraatine karar verilmiştir.2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.09.2023 tarihli ve ████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3a-e, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlemediğine, şüphenin sanık lehine değerlendirmesi gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇE1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanı ile uyumlu adli muayene raporuna göre eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.2. 5237 sayılı Kanun’un 58/4. maddesinde yer alan, "Kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükümleri uygulanmaz..." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda sanığın mükerrir olduğu kabul edilerek 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verilmiş ise de, tekerrüre esas kabul edilen Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2019 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararına konu Askeri Ceza Kanununa muhalefet suçunun sırf askeri suç olması karşısında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı ancak Yığılca Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2014 tarihli ve 2014/5 Esas, ███████ Karar sayılı ilamı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmolunan 1 yıl 13 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.09.2023 tarihli ve ████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının tekerrür uygulanmasına ilişkin paragrafının çıkarılması yerine "Yığılca Asliye CezaMahkemesinin 07.05.2014 tarihli ve 2014/5 Esas, ███████ Karar sayılı ilamı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmolunan 1 yıl 13 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınmasına, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca da Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.06.2011 tarihli ve Esas 2011/2- 60... /126 sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği üzere, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktar bakımından, Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2019 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 6.000,00 TL adli para cezasının dikkate alınmasına” şeklinde cümlesinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Yığılca Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.09.2025 tarihinde karar verildi.