Çocuk oyun parkı tasarım tescilinin, benzer önceki tasarımlar karşısında yenilik ve ayırt edicilik vasfı taşımaması gerekçesiyle YIDK kararlarının iptali isteminin reddine dair temyiz yargılaması.
Özet: Bu hukuki evrak, davacının çocuk oyun parkı tasarım tesciline ilişkin Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YIDK) kararlarıyla tasarımının hükümsüzlüğüne karar verilmesi üzerine açtığı iptal davasını konu almaktadır; davacı, tasarımının mevcut mesnet tasarımlar karşısında yeni ve ayırt edici olduğunu iddia ederken, ilk derece ve bölge adliye mahkemeleri, tasarımın genel yapılarının benzerliği ve bilgilenmiş kullanıcı nezdinde yeterli ayırt ediciliğe sahip olmaması gerekçeleriyle davanın reddine karar vermiş ve bu kararın temyiz edildiği belirtilmiştir.
11. Hukuk Dairesi         ████████ E.  ,  █████████ K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI
: █████████ Esas, █████████ Karar
KARAR
: Esastan ret
İLK DERECE
MAHKEMESİ
: Ankara 5. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi
SAYISI
: ████████ E., ████████ K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
KARAR
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin çocuk oyun parkı alanında faaliyet gösteren ve bilinen bir firma olduğunu, ██████████-2 sayılı oyun parkı tasarım tesciline karşı davalı ... Kent firması tarafından gerçekleştirilen itirazın 2021/T-624 sayılı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı ile davalı ...'in itirazının ise 2021/T-602 sayılı YİDK kararı ile 2 numaralı tasarım açısından yerinde görülerek ██████████-2 sayılı tasarım tescilinin hükümsüzlüğüne karar verildiğini, müvekkilinin dava konusu tasarımının mesnet tasarımlar karşısında yeni ve ayırt edici olduğunu ileri sürerek 2021/T-6 02... /T-624 sayılı YİDK kararlarının 2 numaralı tasarım bakımından iptaline, anılan kararlara konu 2020 08447/2 sayılı tasarımın tesciline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu 2 sıra numaralı tasarımın başvuru tarihinden uzun yıllar önce başka firmalar tarafından başvuru konusu edildiğini, bu nedenle de tasarımın yeni ve ayırt edici olmadığını, itiraza mesnet 2018 00235 sayılı tasarım ile dava konusu tasarım arasında renk, kaydırak kıvrımları açıları, çatı süslemeleri, çatı kenar yapıları gibi unsurlar bakımından farklar var ise de tasarımların genel yapılarının aynı olduğunu, mevcut farklılıkların bir an için yenilik sağladığı düşünülse de yeterli ayırt ediciliği sağlamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
3. Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin 2018 00235-2 sayılı tasarımın sahibi olduğunu, dava konusu tasarımın müvekkiline ait önceki tarihli tasarım ile benzer olduğunu, boruların aynı boyut ve sistemde eğik veya düz konumlandırılmalarının algıyı değiştirmediğini, müvekkilinin tasarımının cadı temasından dolayı çatının cadı şapkası şeklinde eğik tasarlandığını, fakat iki çatının da esasen piramit şeklinde olduğunu, ürünlerdeki renkler kaldırıldığında tasarım siluetlerinin birebir benzediğini, taraflara ait tasarımlar karşılaştırıldığında hem ürünün bütününde hem parçalar özelinde dava konusu tasarımın, müvekkili tasarımının kopyası niteliğinde bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tasarımlar arasında temel anlamda dış cephe görünümleri/temaları itibariyle ile yaratılmak istenilen farklılığın, tasarımları birbirleri karşısında yeni kılsa dahi yeterli düzeyde ayırt edicilik sağlamadığı, her iki tasarımın da genel konstrüksiyonunun bütüne hakim olan pek çok ortak unsur taşıdıkları, bu nedenle her iki tasarımın aynı temel formun dış cephe görselliğine katkı sağlayan unsurları değiştirilerek oluşturulmuş gibi bir izlenime sahip oldukları, bu nedenle mezkur farklılıkların dava konusu tasarım açısından yeterli ayırt edicilik sağlamadığı, davalı ... firmasına ait tasarıma ilişkin somut ürün görsellerinin Youtube platformunda da 2019 yılında sergilendiği, dava konusu 2020 08447-2 sayılı tasarımın, davaya konu her iki YİDK kararında da redde mesnet tutulan 2018 00235-2 sayılı tasarım karşısında, bilgilenmiş kullanıcı nezdinde genel izlenim itibariyle ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.
IV. İSTİNAF
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, içerisinde tasarım konusunda uzman bilirkişilerin yer aldığı heyet tarafından düzenlenen denetime ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporuna göre, davacının başvurusuna konu tasarımın, davaya konu her iki YİDK kararında da redde dayanak yapılan ██████████-2 sayılı tasarım karşısında ayırt edicilik vasfını haiz olmadığı, YİDK kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı, redde mesnet tasarım hakkında hükümsüzlük davası açılmasının varılan sonucu değiştirmeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Dava ve Hukuki Nitelendirme
Dava, YİDK kararının iptali talebine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
VI. SONUÇ
: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 24.09.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.

Tamamını görebilmek için üye olmanız gerekli :/ Tamamını görebilmek için üye ol!
Üye olmak için tıkla!