5607 sayılı Kaçakçılık Kanununa muhalefet suçunda istinaf başvurusunun reddine dair bölge adliye mahkemesi kararının temyiz edilemezliği nedeniyle sanık müdafiinin Yargıtay temyiz isteminin esastan reddi.
Özet: Sanık müdafiinin, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet suçundan verilen ve istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedildiği ek kararı temyiz etme talebi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 286/2.(a) maddesi gereğince, beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf red kararlarının temyiz edilemez olduğu ve suçun istisna kapsamında yer almadığı tespit edildiğinden, hukuka aykırılık görülmeyerek oy birliğiyle esastan reddedilmiş ve bölge adliye mahkemesinin ek kararı onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
EK KARAR SAYISI
: █████████ E., █████████ K.SUÇ
: 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefetKARAR
: Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanmasıBölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 20.01.2025 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. GEREKÇE5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2.(a) maddesinde; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığının belirtildiği, atılı suçun 24.10.2019 tarihli ve 30928 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29. maddesiyle 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesine eklenen 3. fıkrada düzenlenen suçlar arasında da yer almadığı cihetle; aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindekihüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.II. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 20.01.2025 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ESASTAN REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,04.11.2025 tarihinde karar verildi.