Danıştay, inşaat şirketinin kayıt ve beyan dışı hasılat ile muhasebe usulsüzlüklerinden doğan vergi ziyaı ve özel usulsüzlük cezalarına ilişkin temyiz başvurusunu reddederek bölge idare mahkemesi kararını onayladı.
Özet: Yıllara yaygın inşaat işlerinden kaynaklı kayıt dışı hasılat, fatura düzenlememe, muhasebe standartlarına uymama ve defter ibraz etmeme gerekçeleriyle bir şirkete kesilen üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile özel usulsüzlük cezalarına karşı açılan davada, Bölge İdare Mahkemesi, kurumlar vergisi ve 213 sayılı Kanunun 353/6 maddesindeki özel usulsüzlük cezasını hukuka uygun bularak bu yöndeki davayı reddetmiş, diğer özel usulsüzlük cezalarını ise kaldırmıştır; davalı vergi dairesinin bu kararın aleyhe olan hüküm fıkrasına yönelik temyiz başvurusu Danıştay tarafından reddedilerek, Bölge İdare Mahkemesi kararı onanmıştır.
Danıştay 3. Daire Başkanlığı         █████████ E.  ,  █████████ K.
"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No
: █████████
Karar No
: █████████
TEMYİZ EDEN (DAVALI)
: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ
: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI)
: ... Uluslararası Yapı ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ
: Av. ...
İSTEMİN KONUSU
: Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararı uyarınca verilen ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesini...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
:
Dava konusu istem
: Davacı adına, yıllara yaygın inşaat işinden kaynaklı elde ettiği bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı ve haksız kurumlar vergisi iade aldığı, bir kısım hak ediş bedeli için fatura düzenlemediği, muhasebe standartlarını uymadığı ve 2008 yılına ilişkin defter ve belgelerini ibraz etmediği yolunda tespitleri içeren vergi inceleme raporu uyarınca 2012 yılı için üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. ve 6. bendi ve mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti
: Davacı adına yapılan tarhiyat ile 213 sayılı Kanun'un 353. maddesinin 1. bendi ve mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarından hukuka uyarlık bulunmadığı, tek düzen hesap planına uyulmadığı tespit edildiğinden bu nedenle kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile 213 sayılı Kanun'un 353. maddesinin 1. bendi ve mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezaları kaldırılmış, aynı Kanun'un 353. maddesinin 6. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden ise dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti
: Dava konusu tarhiyat ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 6. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı, ara kararıyla istenilmesine karşın davalı idarece defter ve belgelerin tebliğine ilişkin bilgi ve belgelerin ibraz edilmediği ve fatura düzenlenemediğine dair hukuken geçerli bir tespit bulunmadığından söz konusu nedenlerle kesilen özel usulsüzlük cezalarınında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile 213 sayılı Kanun'un 353. maddesinin 6. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden dava reddedilmiş, diğer özel usulsüzlük cezaları ise kaldırılmıştır.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
: Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ
: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU
:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Vergi Dava Dairesi kararının temyize konu hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, █████/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.

Tamamını görebilmek için üye olmanız gerekli :/ Tamamını görebilmek için üye ol!
Üye olmak için tıkla!