danıştay, 7440 sayılı kanunun ek vergi düzenlemesine ilişkin şirketin itirazlarını reddeden alt mahkeme kararlarını onadı, mükellefin vergi yükümlülüğünü hukuka uygun buldu.

Danıştay, 7440 sayılı Kanunun ek vergi düzenlemesine ilişkin şirketin itirazlarını reddeden alt mahkeme kararlarını onadı, mükellefin vergi yükümlülüğünü hukuka uygun buldu.

Özet: Davacı şirketin 7440 sayılı Kanunun 10/27. maddesi uyarınca tahakkuk ettirilen ek verginin hukuka aykırı olduğu iddiasıyla açtığı iptal davasında, ilk derece mahkemesi verginin anayasal ilkelere uygun olduğunu belirterek davayı reddetmiş, bölge idare mahkemesi de bu kararı usul ve hukuka uygun bularak istinaf başvurusunu geri çevirmiştir. Temyiz aşamasında davacının vergide genellik ve eşitlik ilkesinin ihlali ile Anayasa Mahkemesine yapılan başvurunun bekletici mesele yapılması gerektiği yönündeki iddiaları, temyiz incelemesini yapan kurul tarafından kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş ve bölge idare mahkemesinin ek verginin tahakkukunda hukuka aykırılık bulunmadığına dair kararının onanmasına kesin olarak hükmedilmiştir.

Danıştay 3. Daire Başkanlığı █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y

ÜÇÜNCÜ DAİRE

Esas No

: █████████

Karar No

: █████████

TEMYİZ EDEN (DAVACI)

: ... Company Gıda Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi

VEKİLİ

: Av. ...

KARŞI TARAF (DAVALI)

: ... Defterdarlığı/...

VEKİLİ

: Av. ...

İSTEMİN KONUSU

: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem

: Davacı tarafından, 7440 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 10. maddesinin 27. fıkrası uyarınca hesaplanan ek verginin hukuka aykırı olduğu ihtirazi kaydıyla verilen 2022 yılı kurumlar vergisi beyannamesi üzerine bu çekinceye itibar edilmeksizin tahakkuk ettirilen ek verginin kaldırılması ve ödenen tutarın tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti

: Dava konusu ek verginin, vergi yükümlülüğünün kanuni dayanağının bulunmasını öngören Anayasal ilke doğrultusunda ihdas edildiği dikkate alındığında, söz konusu ek verginin mükellefi olduğu anlaşılan davacı tarafından verilen kurumlar vergisi beyannamesinde yer alan istisna ve indirim unsurları üzerinden yasal düzenlemeyle öngörülen oranda vergi alınması Kanun hükmü gereği olduğundan yapılan tahakkukta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti

: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

: Belli bazı kişilere mali yükümlülük getirilmesinin vergide genellik ve eşitlik ilkesine aykırılık teşkil ettiği, hukuka aykırı olarak tahakkuk eden ek verginin iptali ve dayanağı 7440 sayılı Kanun'un 10. maddesinin (27) numaralı fıkrasının iptali için itiraz yoluyla Anayasa Mahkemesine başvurulduğu, bu hususun bekletici mesele yapılması gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

: Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU

Açıklanan nedenlerle;

1. Temyiz isteminin reddine,

2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,

3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu harç alınmasına,

4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, █████/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.