12. ceza dairesinin alkollü, yüksek hızlı seyreden sürücünün kavşakta yaptığı kazada bir kişinin ölümüne neden olduğu taksirle öldürme suçunda bilinçli taksirin uygulanıp uygulanmayacağına dair temyiz incelemesi.

12. Ceza Dairesinin alkollü, yüksek hızlı seyreden sürücünün kavşakta yaptığı kazada bir kişinin ölümüne neden olduğu taksirle öldürme suçunda bilinçli taksirin uygulanıp uygulanmayacağına dair temyiz incelemesi.

Özet: Bu hukuki metin, alkollü ve yüksek hızla araç kullanarak sarı fasılalı ışıkta kavşağa girip ölümlü ve yaralamalı bir kazaya neden olan sanık hakkında taksirle öldürme suçundan verilen hapis cezasına yönelik temyiz incelemesini konu almakta olup, Cumhuriyet Savcılığı, sanığın 105 promil alkollü olması, hız sınırını aşması ve uyarı ışıklarına rağmen hızını düşürmemesi nedeniyle eyleminin basit taksir yerine bilinçli taksir olarak değerlendirilmesi gerektiğini, ilk derece mahkemesi ve istinaf mahkemesinin bu hususu irdelemeksizin karar vermesinin hatalı olduğunu ileri sürmektedir.

12. Ceza Dairesi ████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI

: █████████ E., ████████ K

SUÇ

: Taksirle öldürme

HÜKÜM

: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan verilen 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin karara yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın; 5271 sayılı Kanunun 286/2-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının suç vasfına yönelik aleyhe temyiz isteminde bulunması nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas - ███████ sayılı kararı uyarınca hükmün temyiz edilebilir olduğu, yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2,62/1, 53/6 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık ..., temyiz dışı sanık ve bir kısım katılanlar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının suç vasfına yönelik temyiz istemleri yerinde görülerek hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; dosya kapsamına yer alan bilirkişi raporu ve Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin raporu içeriği nazara alındığında sanığın sevk ve idaresindeki otomobille, alkollü (her ne kadar ilk ölçüm 96 promil ise de hastanede alınan ve daha teknik olan ölçüme göre 105 promil alkolle) olarak yüksek hızda seyrederek,kavşağı ve uyarı ışığını görmesine rağmen hızını düşürmeyerek ve mevcut hızını koruyarak ile diğer sanık idaresindeki araca çarparak olaya bilinçli taksirle sebebiyet verdiği,diğer sanığın ortak kusurunun diğer sanığı ilgilendirdiği ve sanık ...'ın bilinçli taksir durumunu etkilemediği, ilk derece mahkemesinin olayda alkol, yüksek hız, kavşağa hızlı girme ve hızını düşürmeme ve uyarı ışıklarını dikkate almama hususlarını değerlendirmeyerek "Sanığın atılı suçu bilinçli taksirle hareket ederek işlediği belirlenemediğinden hakkında TCK'nın 22/3 maddesinin tatbiki düşünülmemiştir." şeklinde gerekçesiz şekilde karar verdiği ve bu durumun aleyhe istinaf olmasına rağmen Adana Bölge Adliye Mahkemesince de irdelenmediği, mevcut duruma göre sanık ... hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 29.07.2017 günü saat 04.30 sıralarında, kazadan yaklaşık 2 saat sonra hastanede yapılan ölçümde 105,0 mg/dl alkollü olduğu belirlenen sanık ... idaresindeki otomobil ile gece vakti, bölünmüş 3 şeritli, asfalt kaplama, hız sınırının 70 km/s olduğu, meskun mahal sınırları içindeki yolda, beyanına göre 90-100 km hız ile batıdan doğu istikametine seyri sırasında dönel kavşağa sarı fasılalı ışıkta geçerek geldiğinde, aracının ön kısımları ile kavşaktan kırmızı fasılalı ışıkta geçiş yapmış olan ve kuzeyden güneye seyretmekte olan temyiz dışı sanık ...'nın sevk ve idaresindeki aracın sağ arka yan kısımları ile çarpışması sonucunda temyiz dışı sanık ....'nın aracında yolcu olarak bulunan bir kişinin ölümü, bir kişinin 4. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması, bir kişininde basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralanması ile sonuçlanan kazanın meydana gelmesinde; kaza tespit tutanağında; sürücü ...'nın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 57/b-4 maddesinde yazılı kuralı ihlal ettiğinin, sürücü ...'ın ise kural ihlalinin bulunmadığının belirtildiği, 05.09.2017 tarihli trafik bilirkişisi raporunda; sürücü ....'nın asli kusurlu, sürücü ...'ın tali kusurlu olduğunun belirtildiği, İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 21.05.2018 tarihli raporunda; her iki araç sürücüsünün de eşit oranda kusurlu olduklarının mütalaa edildiği,

Mahkemece sanık ...'ın kusurlu hareketleriyle bir kişinin ölümü ile iki kişinin yaralanmasından sorumlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesi kapsamında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılama ve incelenen dosya kapsamına göre;

Adli Tıp Kurumunun bilimsel verilere dayanarak oluşturduğu görüşlere ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, 1,00 promilden fazla alkol miktarının güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracağından, bu miktar ve üzeri alkol için bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin kabul edildiği, sanığın kazadan yaklaşık iki saat sonra 06.28 sıralarında hastanede yapılan ölçümde 105,0 mg/dl (1,05 promil) alkollü olduğunun tespit edildiği, bu itibarla bilinçli taksir koşullarının oluştuğu ve TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2025 tarihinde karar verildi.