Karşılıklı boşanma davasında, terk hukuki sebebi ve kusur belirlemesiyle ilgili bölge adliye mahkemesi kararının temyiz incelemesi sonucu onanması.
Özet: Karşılıklı boşanma davasında, davalı-davacı erkeğin asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, eksik inceleme, velayet, hükmedilen nafakalar ve tazminatlar ile reddedilen talepler yönünden temyiz ettiği bölge adliye mahkemesi kararını inceleyen yüksek mahkeme, kadının terk hukuki sebebine dayalı boşanma davası bulunmadığını, terk vakıasının 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 166. maddesinin birinci fıkrası kapsamında kusur olarak değerlendirilemeyeceğini ve boşanmaya yol açan olaylarda erkeğin ağır, kadının ise az kusurlu olduğunu belirten bölge adliye mahkemesi kararını usul ve kanuna uygun bularak, temyiz dilekçesindeki nedenlerin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığını tespit ederek onamıştır.
MAHKEMESİ
: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk DairesiSAYISI
: █████████ E., █████████ K.DAVA TÜRÜ
: Karşılıklı BoşanmaİLK DERECE MAHKEMESİ
: Büyükçekmece 6. Aile MahkemesiSAYISI
: █████████ E., ████████ K.Taraflar arasındaki davanın bozma sonrası yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek vekili tarafından asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, eksik inceleme, velâyet, hükmedilen nafakalar ve tazminatlar, reddedilen talepler yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle kadının terk hukuki sebebine dayalı boşanma davasının bulunmadığının, terk vakıasının 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında kusur olarak değerlendirilemeyeceğinin, bu hale göre de yine boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARARAçıklanan sebeplerle;Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.