yargıtay 1. ceza dairesinin, kasten öldürmeye teşebbüsten kasten yaralamaya bozma sonrası değişen suç vasfıyla verilen mahkumiyet hükmünün onanması kararı.

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, kasten öldürmeye teşebbüsten kasten yaralamaya bozma sonrası değişen suç vasfıyla verilen mahkumiyet hükmünün onanması kararı.

Özet: Başlangıçta kasten öldürmeye teşebbüsten mahkum olan sanık hakkında, Yargıtayın suç vasfını kasten yaralamaya dönüştürerek bozma kararı sonrası ilk derece mahkemesince haksız tahrik indirimiyle verilen hapis cezasının, sanık müdafiince yapılan temyiz başvurusu üzerine incelenen dosyada, yargılama sürecinin usul ve yasaya uygun olduğu, delillerin yeterli olduğu, suç vasfının ve haksız tahrik uygulamasının isabetli olduğu tespit edilerek temyiz isteminin esastan reddine ve mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verilmiştir.

1. Ceza Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ

:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI

: ███████ E., ███████ K.

SUÇ

: Kasten yaralama

HÜKÜM

: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.04.2022 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında müştekiye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.10.2022 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 26.11.2024 tarihli ve █████████ Esas, █████████ Karar sayılı kararı ile suç vasfı nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, karar verilmiştir.

4. Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.04.2025 tarihli ve ███████ Esas, ███████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında müştekiye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3-e, 87/3, 29/1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 7 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine, gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, sübuta, lehe hükümlerin uygulanması talebine, yetersiz gerekçeye ve eksik kovuşturmaya ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, bozma ilamına uyularak sanığın eylemine uyan suç vasfının kasten yaralama olarak kabulünün isabetli olduğu, Ceza Genel Kurulunun, 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, ████████ Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, hükmedilen ceza miktarı itibarıyla başkaca uygulanabilecek lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiince ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.04.2025 tarihli ve ███████ Esas, ███████ Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2025 tarihinde karar verildi.