Cezaevindeki telefon görüşmesinde gerçekleşen hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararının hukuka uygun bulunarak temyiz talebinin reddedilip onanmasına ilişkin Yargıtay kararı.
Özet: Sanık hakkında hakaret suçundan verilen ilk derece beraat kararının bölge adliye mahkemesince mahkumiyete dönüştürülmesi üzerine, sanık müdafiinin telefon dinlemesinin hukuka aykırı olduğu, memurların hakareti bizzat duymadığı ve lehe hükümlerin uygulanmadığı yönündeki temyiz itirazları; cezaevinde disiplin ve düzenin sağlanması amacıyla telefon görüşmelerinin dinlenip kayda alınmasının yasal olduğu, sanığın eşiyle yaptığı görüşmenin kayda alınması ve tutanak altına alınarak resmi işlem görmesiyle hakaretin üç kişiyle ihtilat unsurunu oluşturduğu ve mahkumiyet ile lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkin mahkeme takdirinin yerinde olduğu gerekçesiyle oy birliğiyle reddedilerek, bölge adliye mahkemesinin sanık hakkındaki mahkumiyet kararı onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI
: █████████ E., █████████K.SUÇ
: HakaretHÜKÜM
: MahkumiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: BozmaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince mahkumiyet kararı verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz istemi ; yapılan dinlemenin hukuka aykırı olduğuna, memurların hakareti bizzat duymadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇESanık savunması, 08.04.2020 tarihli tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamından sanığın mahkumiyetine ve koşulları oluşmadığından lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiş,5275 sayılı Kanun'un 66. maddesi ile hükümlülere cezaevinde bulundukları süre içinde belli şartlar altında belli yakınları ile telefonla görüşme olanağının tanındığı ancak cezaevinde disiplin ve düzenin sağlanması, suç işlenmesinin önlenmesi amacıyla bu görüşmelerin dinlemesi ve kayda alınmasının öngörüldüğü, sanığın suç tarihinde cezaevinden eşi ile yaptığı görüşmenin, tutanak altına alınıp bu tutanağın resmi olarak değişik aşamalarda işlem gördüğü, bu suretle olay kapsamında katılanın yokluğunda gerçekleşen hakaret suçunun birlikte ya da dağınık en az üç kişi ile ihtilat unsurunun gerçekleştiği anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştirSanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Aydın 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,14.10.2025 tarihinde karar verildi.