Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin, tescilli markanın 42. sınıftaki belirli hizmetlerde fiilen kullanılmaması gerekçesiyle kısmi iptaline ilişkin bölge adliye mahkemesi kararını onaması.
Özet: Tescilli bir markanın, aynı sınıf içinde tescilli olmasına rağmen, belirli mal ve hizmetler için kullanılmadığı iddiasıyla açılan kısmi iptal davasında, ilk derece mahkemesinin markanın kullanılmayan hizmetler açısından kısmen iptaline yönelik kararı, istinaf mahkemesince hukuka uygun bulunarak onanmış; davalı vekilinin temyiz başvurusu üzerine Yargıtay da, ilk derece ve istinaf mahkemelerinin kararını yerinde bularak temyiz itirazlarını reddetmiş ve kısmi iptal kararını kesinleştirmiştir.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi
SAYISI
: ████████ Esas, ████████ KararHÜKÜM
: Esastan retİLK DERECE MAHKEMESİ
: İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk MahkemesiSAYISI
: ███████ E., ███████ K.Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369/2 hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:KARARI. DAVADavacı vekili dava dilekçesinde; davalıya ait 2003/ .... tescil numaralı "..." markasının 42.sınıfta tescilli olduğu "malzeme ve ürün test hizmetleri... Kalite kontrol hizmetleri, araçların yol değerinin test edilmesi hizmetleri" bakımından kullanılmadığını ileri sürerek markanın kısmen iptali ve terkinini talep etmiştir.II. CEVAPDavalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin “... Yazılım A.Ş.” ticaret unvanıyla sigorta ve otomotiv ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla 2003 yılında kurulduğunu, “...” markasını 03.05.2007 tarihinde, 35, 38, 42... . sınıflar için tescil ettirdiğini, “...” markası ile müşterilerine oto hasar ekspertiz işlemleri için gerekli altyapı, yedek parça kataloğu ve yazılım desteği hizmeti sunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARIİlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya ait 2003/... tescil numaralı "..." markasının 42. sınıfta "malzeme ve ürün test hizmetleri... Kalite kontrol hizmetleri, araçların yol değerinin test edilmesi hizmetleri" için de tescil edildiği, davalı şirketin faaliyet alanının yine markasının tescilli olduğu 42. sınıftaki "“Bilgisayar hizmetleri: bilgisayar programlama, bilgisayarı virüse karşı koruma, bilgisayar sistem tasarımı, başkaları adına web sitelerinin tasarlanması, bakımı ve güncelleştirilmesi, yazılım tasarımı, kiralanması ve güncelleştirilmesi, internet arama motoru sağlama, hosting, bilgisayar donanımları alanında danışmanlık, bilgisayar donanımlarının kiralanması hizmetleri.” olduğu, markasının da bu mal ve hzimetler için kullanıldığı, araç hasarlarına ilişkin sigorta şirketlerinin ve eksperlerin kullanabileceği yazılımların üretimini ve satışını yaptıkları, araçlar üzerinde malzeme, değer ve hasar analizi gibi hizmetlerde ise markanın hiç kullanılmadığı, 42. sınıfın iki ayrı alt sınıfında yer alan bu kullanımların birbirinden farklı oldukları gerekçesi ile davanın kabulüne ve davalının 2003/.... tescil numaralı "..." markasının 42. sınıfta tescilli olduğu "malzeme ve ürün test hizmetleri... Kalite kontrol hizmetleri, araçların yol değerinin test edilmesi hizmetleri" için kısmen iptaline karar verilmiştir, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.IV. İSTİNAFBölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.V. TEMYİZA. Dava ve Hukuki NitelendirmeDava, tescilli markanın kullanmaması iddiasına dayalı olarak açılan kısmi iptal istemine ilişkindir.B. Değerlendirme ve GerekçeYapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.VI. SONUÇ
: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 22.10.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.