Danıştay 3. Dairesi, komisyon karşılığı sahte fatura düzenleme iddiasıyla kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının tekerrür uygulamasını azaltan bölge idare mahkemesi kararını onadı.
Özet: Bir mükellefin, sahte fatura düzenlediği iddiasıyla resen tarh edilen geçici vergi ve tekerrür hükümleri gereği artırılan üç kat vergi ziyaı cezasına karşı açtığı davada, ilk derece mahkemesi geçici verginin hukuka uygun olduğuna karar verip cezayı bir kata indirirken, bölge idare mahkemesi bu kararı istinaf başvurusunu reddederek onamıştır; davalı vergi idaresi tarafından, cezanın tekerrür nedeniyle artırılmasının ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359. maddesi uyarınca üç kat kesilmesinin yerinde olduğu iddiasıyla yapılan temyiz başvurusu, Danıştay tarafından usul ve hukuka uygun bulunarak reddedilmiş ve bölge idare mahkemesi kararı onanmıştır.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİREEsas No
: █████████Karar No
: █████████TEMYİZ EDEN (DAVALI)
: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...VEKİLİ
: Av. ...KARŞI TARAF (DAVACI)
: ... Petrolcülük Dağıtım Sanayi ve Ticaret Anonim ŞirketiVEKİLİ
: Av. ...İSTEMİN KONUSU
: ... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idarece yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ
:Dava konusu istem
: Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporunu done alan takdir komisyonu kararına dayanılarak 2021 yılının Nisan - Haziran dönemi için re'sen salınan geçici vergi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.İlk Derece Mahkemesi kararının özeti
: Mahsup dönemi geçmeyen dava konusu geçici vergi aslında hukuka aykırılık bulunmadığı, yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği, 2020 yılına ait olup aynı yıl kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınabileceği ancak , vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri gereğince artırılan kısmının tekerrür uygulamasına esas alınan 25.022,43-TL kadar olabileceği gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi yönünden dava reddedilmiş, üç kat vergi ziyaı cezası bir kata indirilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan kısmı ise azaltılmıştır.Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti
: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
: Vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri gereği artırılarak kesilmesinin yerinde olduğu, vergi ziyaına 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359.maddesinde düzenlenen fiil ile sebebiyet verildiğinden üç kat olarak kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
: Savunma verilmemiştir.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ
: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME
:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU
:Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz isteminin reddine,2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, █████/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.