danıştay, sahte fatura düzenlemeden kaynaklanan resen salınan kdv ve tekerrür hükümleri gereği artırılan üç kat vergi ziyaı cezası temyizini reddederek alt mahkeme kararını onadı.

Danıştay, sahte fatura düzenlemeden kaynaklanan resen salınan KDV ve tekerrür hükümleri gereği artırılan üç kat vergi ziyaı cezası temyizini reddederek alt mahkeme kararını onadı.

Özet: Davacı şirkete komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği iddiasıyla resen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılan üç kat vergi ziyaı cezasına karşı açılan davada, ilk derece mahkemesinin cezalı katma değer vergisini onaylarken vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan kısmını belirli bir miktar ile sınırlama kararı, davalı idarenin itirazına rağmen Bölge İdare Mahkemesi tarafından hukuka uygun bulunarak onanmış ve son olarak Danıştay, temyiz istemini reddederek Bölge İdare Mahkemesi kararını usul ve hukuka uygun bularak kesinleştirmiştir.

Danıştay 3. Daire Başkanlığı █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y

ÜÇÜNCÜ DAİRE

Esas No

: █████████

Karar No

: █████████

TEMYİZ EDEN (DAVALI)

: ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...

VEKİLİ

: Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI)

: ... Dağıtım Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi

VEKİLİ

: Av. ...

İSTEMİN KONUSU

: ... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:... K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idarece yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem

: Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporunu done alan takdir komisyonu kararına dayanılarak 2021 yılının Temmuz dönemi için re'sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti

: Dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı, 2020 yılına ait olup aynı yıl kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınabileceği ancak, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri gereğince artırılan kısmının tekerrür uygulamasına esas alınan 25.022,43-TL kadar olabileceği gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan kısmı ise azaltılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti

: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

: Vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri gereği artırılarak kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU

Açıklanan nedenlerle;

1. Temyiz isteminin reddine,

2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,

3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, █████/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.