ankara bölge adliye mahkemesi 20. hukuk dairesi, "boss" ibaresi içeren markalar arasındaki benzerlik ve iltibas tehlikesi iddialarına yönelik yıdk kararı iptali davasında istinaf incelemesi yapıyor.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi, "BOSS" ibaresi içeren markalar arasındaki benzerlik ve iltibas tehlikesi iddialarına yönelik YIDK kararı iptali davasında istinaf incelemesi yapıyor.

Özet: Bu hukuki metin, davacının "ROYAL BOSS" markasının kısmen tescil reddine ilişkin YIDK kararının iptali talebiyle açtığı davada, ilk derece mahkemesinin ret kararını incelemektedir; mahkeme, davacının markasının temel unsuru olan "BOSS" ibaresinin, davalıların önceden tescilli "BOSS" ve "ROYAL" içeren markalarıyla mal ve hizmetlerde benzerlik gösterdiğini, markaların görsel ve işitsel açıdan karıştırılma ihtimali bulunduğunu, "ROYAL" ve "BOSS" ibarelerinin markada eşit öneme sahip ve sektörde ayırt edici kavramlar olduğunu değerlendirerek, davacının markasının kullanımla ayırt edicilik kazandığı iddialarına rağmen tüketiciler arasında karıştırma ihtimalini yüksek bulmuş ve YIDK kararının usul ve yasaya uygun olduğuna hükmederek davayı reddetmiştir.

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ

Esas-Karar No

: █████████ - █████████

T.C.

ANKARA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

20. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO

: █████████

KARAR NO

: █████████

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ

: ANKARA 2. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ

: █████/2023

NUMARASI

: ███████ E. - ████████ K.

DAVANIN KONUSU

: YİDK Kararının İptali

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen █████/2023 tarih ve ███████ E. - ████████ K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

: Davacı vekili, müvekkilinin ███████████ sayısı ile gerçekleştirdiği başvurusunun davalılar tarafından yapılan itiraz sonucunda kısmen reddedildiğini, verilen kararın hatalı olduğunu, müvekkilinin 2020 yılından beri markasını kullanarak, markasına bilinirlik kazandırdığını, davalı ...’ın ██████████, diğer davalı ...’ın ise ██████████, ███████████, ███████████, ███████████ sayılı markaların dayalı olarak itiraz ettiklerini, müvekkilinin başvurusu ile davalıların markalarının benzer olmadığını, müvekkilinin markasının kullanımla ayırt edicilik kazandığını, bu nedenle aralarında karıştırılma ihtimalinin doğmayacağını, markalar arasında ... ibaresinden kaynaklı benzerliğin iltibasa yol açmayacağını ileri sürerek YİDK'nın █████/2022 tarih ve 2022-M-15779 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, Kurum kararının yerinde olduğunu, davacı tarafın, müvekkili adına tescilli markanın başına ve sonuna eklediği unsurlar ile ayırt edicilik sağlayamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı cevap vermimiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

: Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu başvuru kapsamında reddine karar verilen mal ve hizmetlerin tamamının, redde gerekçe her iki davalı markası kapsamında yer alan mal ve hizmetler ile benzer olduğu, dava konusu başvuruda siyah bir fon üzerine mat altın renkte yazılmış üst kısımda “... ...”, alt kısımda “...” ve sağ kısımda ise bir arma logosu içerisinde konumlandırılmış “...” harfleri yer aldığı,“...” kelimesi İngilizce “patron” anlamına gelirken, “...” kelimesinin yine İngilizce bir sözcük olduğu, İngilizcede “asil, şahane, muhteşem, kraliyet ailesinden gelen” gibi farklı anlamlara sahip bir kelime olduğu, her iki ibarenin de uyuşmazlık konusu emtia yönünden kavramsal bir ilişki içerisinde olmadığı, “...” kelimesinin ise uyuşmazlık konusu gıda sektörüne yönelik mal ve hizmetler açısından cins bildiren bir ibare olarak bütünsel ayırt ediciliğe katkı sağlayan bir unsur olmadığı, logodaki “...” harflerinin ise tali nitelikteki ibare olarak değerlendirileceği, bu halde dava konusu markanın esas unsuru/unsurlarının "... ...” tamlaması olduğu, redde gerekçe markalardan ...’a ait markanın yalnızca “...” sözcük unsurunu ihtiva eden bir marka olduğu, diğer davalıya ait markaların ise “...”, “...”, “...” gibi sözcük unsurlarını ihtiva eden ve ayrıca yine taç giydirilmiş arma şeklinde bir logo içerisinde konumlandırılmış “R” harfinden oluşan marka oldukları, bu markaların da aynı dava konusu marka gibi siyah fon üzerine mat altın renkte oluşturulduğu, bahsi geçen markalardaki “...” ve “...” ibarelerinin sektörel kavramlar oldukları gözetildiğinde, davalıya ait bu markaların her birinin münhasır esas unsurunun yine “...” kelimesi olduğu, taraf markalarında ortak unsur olarak yer alan “...” ibaresinin uyuşmazlık konusu mal ve hizmetlerin tamamı bakımından ayırt ediciliği bulunan bir sözcük olduğu, anılan ibare davalı markalarının doğrudan münhasır esas unsurunu oluştururken, dava konusu markada ise “... ...” şeklinde bir tamlama içerisinde kullanıldığı görülmüş ise de, bu tamlamada her iki ibarenin de eş büyüklükte ve sıralı olarak konumlandırıldığı, marka içerisinde her iki ibarenin de bir arada dikkate çeker bir niteliği olduğu, dolayısıyla söz konusu marka ile karşılaşan bir tüketicinin, anılan marka bütününde “...” ibaresine ikincil düzeyde bir önem vermesine neden olabilecek bir durumun somut olayda mevcut olmadığı, ortalama tüketicilerce anlamı bilinse yahut bilinmese dahi gerek “...” gerekse de “...” ibaresinin her birinin bağımsız esas unsurlar olarak değerlendirileceği, “...” kelimesindeki ortaklığın işitsel olarak da markaları benzer kıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, markalar arasında benzerlik olmadığını, ... ibaresinin zayıf marka olması nedeniyle de markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, bilirkişi raporunun eksik inceleme ile oluşturulduğunu, bilirkişilerce sektörel incelemeye girilmeden, ... ibaresinin ilgili sektörde zayıf marka olup olmadığı değerlendirilmeden, markalardaki asli unsurlar yanlış değerlendirilerek bir netice belirtildiğini, ayrıca ... kelimesinin ... sektöründe sıkça kullanılan bir menü çeşidi olduğunu,

zayıf markaya sahip olan tarafların markalarının üçüncü kişilerin kullanmasına katlanmak zorunda olduğunu, davalı ... tarafından müvekkili ve ortağı aleyhine olacak şekilde markaya tecavüz nedeniyle suç duyurusunda bulunmuş olup markaya tecavüzün olmadığı gerekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, davalının bu suç duyurusu ile birlikte delil tespiti talebinde de bulunduğunu, yapılan delil tespiti neticesinde alınan bilirkişi raporu ile müvekkili ile davalının markaları arasında benzerlik olmadığının, tüketici nezdinde karışıklığın olmayacağının ve davacının haksız kazanç elde etmeyeceğinin tespit edildiğini, İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sinai Haklar Hukuk Mahkemesinin ███████ esas sayılı dosyasında davalı tarafından maddi tazminat davası açıldığını, bu davada alınan raporda da ... ibaresinin zayıf marka olduğunun, markalar arasında benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin olmadığının vurgulandığını, bunların mahkeme tarafından dikkate alınmadığını, ... ibaresinin tamamlayıcı unsur olmadığını ve ... kelimesinin zayıf marka olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

: Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının "Şekil+ ..." ibareli marka başvurusu ile davalıların "..." ve "..." ibareli tescilli markaları arasında, biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede SMK'nın 6/1. maddesi anlamında bir benzerlik bulunduğu, zira "..." ibaresinin taraf markalarında ortak olarak yer aldığı, işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, mesnet marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu mallar için ayırdığı satın alma süresi içinde, davacının marka başvurusunu gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden davalıların tescilli markalarından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, her iki marka arasında yanılgı yaşayabileceği , ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından başvuru konusu işaret ile davalılar markaları arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı hizmetler algısı oluşabileceği yani markaları karıştırabileceği, taraf markalarında ortak unsur olarak yer alan “...” ibaresinin uyuşmazlık konusu mal ve hizmetlerin tamamı bakımından ayırt ediciliği bulunan bir sözcük olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

HÜKÜM

: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;

1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 615,40-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 269,85-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 345,55-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,

3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı uhdesinde bırakılmasına,

4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile █████/2025 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH

: █████/2025

Başkan

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.