Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, fazla çalışma alacaklarında yapılan hakkaniyet indirimi sebebiyle reddedilen kısım için davalı lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceği kararı.
Özet: Yargıtay, işçinin fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarına ilişkin davada, yerel mahkemenin kararını incelemiş; özellikle fazla çalışma alacağının yüksek çıkması durumunda uygulanan hakkaniyet indirimi nedeniyle davanın reddedilen kısmında, işçinin dava açarken indirimin miktarını öngörememesi ve avukatlık ücretlerinin yüksekliği göz önüne alınarak, davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi uygulamasından vazgeçerek, bu tür indirimlerden kaynaklanan retler için artık davalı lehine vekalet ücreti ödenmeyeceği yönünde içtihadını değiştirmiştir.
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA
:Davacı, fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:Y A R G I T A Y K A R A R IA) Davacı İsteminin ÖzetiDavacı, davalı işyerinde güvenlik, bakım ve temizlik şefi olarak çalıştığını, fazla çalışma ve genel tatil ile hafta tatili çalışması karşılıklarının ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanmadığını belirterek fazla çalışma, genel tatil ile hafta tatili ve yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.B) Davalı Cevabının ÖzetiDavalı, davacının fazla çalışma ve genel tatil alacağının olmadığını, haftada 6 gün ve günde 7,5 saat çalıştığını fazla çalışma yapıldığında ise karşılığının ücret olarak işçiye ödenmekte olduğunu, genel tatillerde ise mağazada nöbetleşe çalışıldığını bu çalışmaların karşılığının ücret olarak ödendiği ya da işçilerin talebi doğrultusunda izin kullandırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.C)Yerel Mahkeme Kararının ÖzetiMahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının fazla çalışma yaptığını ve genel tatil günlerinde çalıştığını ancak ücretlerinin ödenmediğini belirterek bu alacaklar yönünden davanın kabulüne, yıllık izin ve hafta tatili alacakları yönünden ise davanın reddine karar vermiştir.D)TemyizKararı davalı taraf temyiz etmiştir.E) Gerekçe1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.2- Davacı işçinin fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.02.20 10... /17722 E, █████████ K; Yargıtay, 9.HD. 18.07.20 08... /25857 E, ██████████ K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.20 10... /17722 E, █████████ K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43... üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.Somut olayda; davacı fazla çalışma yaptığını ancak ücretinin ödenmediğini iddia etmiş, davalı ise fazla çalışma alacağı olmadığını savunmuştur.Dinlenen davacı ve davalı tanık beyanlarına göre davalı işyerinde fazla çalışma yapıldığı anlaşılmaktadır.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda da hesaplama tanık beyanları ve davacı tarafından ibraz edilen bir kısım giriş ve çıkış belgeleri dikkate alınarak davacının çalışma süresi belirlenerek hesaplaması yapılmıştır.Mahkemece, söz konusu bilirkişi raporu uyarınca fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmış, ancak hakkaniyet indirimi yapılmamıştır.Tüm dosya kapsamından davacının fazla çalışma yaptığı sabittir. Ancak davacının fazla çalışma yaptığı tüm çalışma dönemini kapsamayan bir kısım giriş-çıkış belgeleri ile takdiri delil olan tanık beyanlarına göre kabul edilmiştir.Bu nedenle yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda hüküm altına alınan fazla çalışma alacağından makul bir oranda takdiri indirim yapılması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile indirim yapılmadan hüküm kurulması hatalıdır.SONUÇ
: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.05.2012 tarihinde karar verildi.