Hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararı, denetimli serbestlik hükümleri yönünden Yargıtayca düzeltilerek onandı.
Özet: Hakaret suçundan sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün, ilk derece mahkemesi kararının bölge adliye mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddedilmesinin ardından Yargıtaya taşınması üzerine, sanığın temyiz itirazları büyük ölçüde reddedilmiş olup, mahkûmiyetin esasen hukuka uygun olduğu kabul edilmekle birlikte, sadece bölge adliye mahkemesinin denetimli serbestlik hükümleri konusunda yaptığı hatanın, yeniden yargılama gerektirmeksizin karara "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI
: █████████ E., █████████ K.SUÇ
: HakaretHÜKÜM
: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: OnamaYapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık ve eşinin temyiz istemleri; sanığın ifadesinin avukat olmadan alındığına, delil bulunmadığına, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilemeyeceğine, lehe hükümlerin uygulanmasına yöneliktir.III. GEREKÇEKatılan ve şikayetçilerin beyanları, bilirkişi raporu, tanıkların beyanları, olay tutanağı ile tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği, yasal şartları oluşmadığından hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51. ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık ve eşinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince '' İkinci kez tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmayacağı'' belirtilerek düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş ise de;"... Cezanın infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve eşinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi gereği, hüküm fıkrasına "... Cezanın infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Didim (Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,25.09.2025 tarihinde karar verildi.