Özet: Yüksek mahkeme, bir şirketin ihtiyacından fazla kasa nakit fazlasını ortaklarına faizsiz kullandırmak suretiyle örtülü kazanç dağıtımı yaptığı iddiasıyla uygulanan vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması talebiyle açılan davada, ilk derece ve bölge idare mahkemelerinin, yüksek kasa mevcudiyetinin tek başına transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımını kanıtlamadığı gerekçesiyle tarhiyatın hukuka aykırı olduğu yönündeki kararlarını onamış, davalı idarenin temyiz istemini reddetmiştir; bu karar, vergi inceleme raporundaki tespitlerin yeterli olduğu görüşündeki üyelerin karşı oylarına rağmen oyçokluğuyla alınmıştır.