Özet: Davacı şirketin kasa nakit fazlasını ortaklarına faizsiz kullandırmak suretiyle transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıttığı iddiasıyla resen salınan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine karşı açılan davada, ilk derece mahkemesi ve istinaf mahkemesi, örtülü kazanç dağıtımının hukuken geçerli şekilde tespit edilemediği ve yüksek kasa bakiyesinin tek başına yeterli kanıt olmadığı gerekçesiyle cezalı tarhiyatı kaldırmıştır. Temyiz incelemesinde Danıştay, davalı vergi dairesinin temyiz istemini reddederek, alt mahkemelerin kararını usul ve hukuka uygun bulup oy çokluğuyla onamış, karşı oylar ise kasa fazlasının örtülü kazanç dağıtımı sayılması gerektiğini belirtmiştir.