İdarenin taşınmazının haksız işgali nedeniyle talep ettiği ecrimisil tazminatına ilişkin davada, istinaf kanun yolu başvurusunun parasal sınır sebebiyle reddi kararının Yargıtayca onanması.
Özet: Davacı idarenin bir taşınmazın haksız işgali nedeniyle açtığı ecrimisil davasında, ilk derece mahkemesince kısmen kabul edilen talep sonrası, davacı aleyhine reddedilen kısım için yapılan istinaf başvurusu, kanuni parasal sınırın altında kaldığı gerekçesiyle bölge adliye mahkemesince usulden reddedilmiş; bu usulden ret kararı, davacının temyiz başvurusu üzerine Yargıtay tarafından yapılan incelemede usul ve yasaya uygun bulunarak onanmıştır.
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI
: █████████ E., ████████ K.İLK DERECE MAHKEMESİ
: İstanbul 34. Asliye Hukuk MahkemesiSAYISI
: ████████ E., ████████ K.Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:I. DAVADavacı vekili dava dilekçesinde; İdareye ait olan 10 77... parsel sayılı taşınmazın ...'ın işgalinde bulunduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 01.10.2016-29.03.2020 tarihleri arasında tahakkuk eden 35.712,58 TL işgal tazminatının dönem sonlarından itibaren kademeli işleyecek faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.II. CEVAPDavalı cevap dilekçesinde; taşınmazın vakfa devredilmesinden sonra kirayı nereye ödeyeceğini bilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARIİlk Derece Mahkemesinin karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafından hiçbir akdi ve kanuni sebebe dayanılmaksızın davacı İdareye ait taşınmazın haksız olarak kullanıldığı, bilirkişi raporu ile talep edilecek miktarın hesaplandığı gerekçesiyle 18.636,00 TL ecrimisil tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.IV. İSTİNAFİlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı aleyhine 17.076,58 TL davanın reddedildiği, İlk Derece Mahkemesi karar tarihi itibari ile istinaf edilebilme miktar sınırının 17.830,00 TL olduğu, şu hâlde davacı aleyhine hükmedilen miktarın istinaf kanun yoluna başvuru miktar sınırı altında kaldığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir.V. TEMYİZA. Temyiz SebepleriDavacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; talep edilen miktarın 35.712,80 TL olduğunu, alınan raporun eksik incelemeye dayalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.B. Değerlendirme ve GerekçeUyuşmazlık, ecrimisil istemine ilişkindir.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.VI. KARARAçıklanan sebeplerle;Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,Davacı Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,16.10.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.