Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçunda istinaf ret kararını, HAGB sonrası duruşma tebligatındaki usulsüzlük nedeniyle savunma hakkı ihlali gerekçesiyle bozdu.
Özet: Hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun reddedilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması sonrası denetim süresinde suç işlenmesiyle ilgili duruşmaya sanık ve müdafiinin usulüne uygun çağrılmaması, savunma ve adil yargılanma haklarının kısıtlanması gibi temel usul hataları bulunduğundan, bölge adliye mahkemesinin kararı bozularak dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI
: ████████ E., ████████ K.SUÇ
: HakaretHÜKÜM
: İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: BozmaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇİlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz istemi; aleniyet şartının gerçekleşmediğine, suça konu sözlerin muhattabının katılanlar olmadığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇEVicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;1.Olaya ilişkin soruşturma evrakları ile bir kısım kovuşturma evraklarının aslının ya da onaylı örneklerinin denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınmaması,2.7201 sayılı Kanun'un 10. maddesi uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese MERNİS şerhi olmadan yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek, 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre tebliğ yapılması, mernis adresi olmadığının tespiti halinde ise aynı Kanun'un 35. maddesine göre daha önce usulüne uygun bir şekilde tebligat yapılan eski adrese tebliğ işlemi yapılması gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereğince açıklanması geri bırakılan hükmün aynı Kanun maddesinin on birinci fıkrası uyarınca, denetim süresinde kasıtlı bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanması için duruşma açılmasına müteakip sanığın bilinen en son adresine çıkarılan duruşma gününü bildirir ihtarlı tebligatın iade edilmesi akabinde başkaca tebliğ işlemi yapılmayıp, sanığın yöntemince duruşmadan haberdar edilmesi sağlanmaksızın ve sanık müdafii de duruşmadan haberdar edilmeksizin hükmün açıklanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Correia de Matos/Portekiz, No: ████████, 15.11.2001; Foucher/Fransa, No: ████████, 18.03.1997, P. 36) kararlarında belirtildiği üzere sanığa kendini savunma hakkının tanınmaması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve 5271 sayılı Kanun'un 193. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,08.10.2025 tarihinde karar verildi.