6. ceza dairesi, tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararını zamanaşımı nedeniyle bozarak kamu davasının düşürülmesine hükmederken, basit yaralama cezalarının temyiz edilemez olduğuna karar verdi.

6. Ceza Dairesi, tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararını zamanaşımı nedeniyle bozarak kamu davasının düşürülmesine hükmederken, basit yaralama cezalarının temyiz edilemez olduğuna karar verdi.

Özet: Sanık hakkında basit yaralama suçundan verilen adli para cezalarına yönelik temyiz itirazları, miktarı nedeniyle yasal olarak kesin nitelikte olduğundan reddedilmiş; ancak mağdurlara yönelik "rahat rahat Ankaraya gidin bir daha gelebilecek misiniz" şeklindeki sözlerle işlediği iddia edilen tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü, suçun işlendiği tarihten itibaren uzlaştırma süreçleri de göz önünde bulundurularak temyiz inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin dolması sebebiyle bozulmuş ve bu suçtan açılan kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

6. Ceza Dairesi ██████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

: ████████ E., ████████ K.

SUÇLAR

: Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER

: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Ret, onama

Sanıklardan ... hakkında verilen ve açıklanması geri bırakılan hükümlere yönelik itiraz başvuruları konusunda mahallinde inceleme yapıldığından, sanık ... hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede;

I. Sanık ... Hakkında Basit Yaralama Suçundan Kurulan Adli Para Cezalarına Yönelik Sanık Müdafinin Temyiz İstemi

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunu'nun 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında katılan ... ve mağdur ...'e yönelik basit yaralama suçlarından tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereğince sanık müdafinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümlerine Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, sanık ...'ın kavganın bitimine müteakip müşteki ... ve mağdurlar ..., ... ve ...'a hitaben "rahat rahat Ankara'ya gidin bir daha gelebilecek misiniz" şeklinde sözler söyleyerek ölümle tehdit ettiğinin iddia ve kabul edildiği olayda,

Sanık ... hakkında katılan ... ile mağdurlar ..., ... ve ...'a yönelik tehdit eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesine uyan tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, sanık hakkında uzlaştırma işlemleri nedeniyle geçen durma süresi de göz önüne alındığında, suçun işlendiği 03.05.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş bulunması

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz isteği bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ... hakkında katılan ... ile mağdurlar ..., ... ve ...'a yönelik tehdit suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

15.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.