yargıtay 4. ceza dairesince hakaret suçundan mahkumiyet kararı sonrası istinaf ve temyiz başvurularının esastan reddiyle hükmün onanmasına dair karar.

Yargıtay 4. Ceza Dairesince hakaret suçundan mahkumiyet kararı sonrası istinaf ve temyiz başvurularının esastan reddiyle hükmün onanmasına dair karar.

Özet: Hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddedilmesinin ardından sanık, suçu işlemediği ve sadece sözlü tartışma yaşandığı gerekçesiyle temyiz talebinde bulunmuş; ancak yapılan incelemede, sanığın tevil yollu ikrarı ile mağdur ve tanık beyanlarının mahkumiyeti desteklediği, yargılamanın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, delillerin doğru değerlendirildiği ve cezanın yasalara uygun olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz talepleri reddedilerek bölge adliye mahkemesinin hükmü oy birliğiyle onanmıştır.

4. Ceza Dairesi █████████ E. , ██████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI

: █████████ E., █████████ K.

SUÇ

: Hakaret

HÜKÜM

: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, mağdurla aralarında sadece sözlü tartışma yaşandığına, hakaret içerikli söz kullanmadığına, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın tevil yollu ikrarına, mağdur .... ile tanık ....'nin aşamalardaki beyanlarına göre sanığın mahkumiyetine, engel adli sicil kaydı bulunması nedeniyle yasal koşulları oluşmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, Bitlis 2. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.09.2025 tarihinde karar verildi.