sınai mülkiyet kanunu 5/1-ç uyarınca marka başvurusunun kısmi reddine dair yıdk kararının benzerlik olmaması nedeniyle iptaline ilişkin kararın yargıtay tarafından onanması.

Sınai Mülkiyet Kanunu 5/1-ç uyarınca marka başvurusunun kısmi reddine dair YIDK kararının benzerlik olmaması nedeniyle iptaline ilişkin kararın Yargıtay tarafından onanması.

Özet: Sınai Mülkiyet Kanununun 5/1-ç maddesi uyarınca başka markalarla benzerlik gerekçesiyle kısmen reddedilen bir marka başvurusuna ilişkin YİDK kararının iptali istemiyle açılan davada, ilk derece mahkemesi ve istinaf mahkemesi, başvuru ve redde mesnet markalar arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik olmadığına hükmederek idari kararı iptal etmiş; davalı kurumun temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede ise, alt mahkemelerin usul ve esas yönünden yasaya uygun kararlar verdiği sonucuna varılarak istinaf mahkemesi kararı onanmıştır.

11. Hukuk Dairesi █████████ E. , █████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI

: █████████ Esas, █████████ Karar

HÜKÜM

: Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ

: Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI

: ████████ E., ████████ K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ███████████ sayılı ve "... " ibareli başvurusunun, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından ██████████, █████████, 201698 sayılı ve "...." ibareli markalar nedeniyle 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 5/1-ç maddesi uyarınca kısmen reddedildiğini, bu karara karşı yaptıkları itirazlarının da dava konusu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı ile reddine karar verildiğini, oysa dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında SMK'nın 5/1-ç maddesi anlamında benzerlik bulunmadığını ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında SMK'nın 5/1-ç maddesi anlamında ayniyet bulunmadığı gibi ayırt edilemeyecek derecede benzerlik de bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu YİDK kararının iptaline karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka başvurusunun kısmen reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ

: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02.10.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.