yargıtay 4. ceza dairesi, polis memuruna hakaret suçundan mahkûm edilen sanığın basit yargılama, lehe hükümlerin uygulanmaması ve cezanın alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi itirazlarını reddederek hükmü onadı.

Yargıtay 4. Ceza Dairesi, polis memuruna hakaret suçundan mahkûm edilen sanığın basit yargılama, lehe hükümlerin uygulanmaması ve cezanın alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi itirazlarını reddederek hükmü onadı.

Özet: Hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararının temyiz incelemesinde, sanığın sözlerin kasten söylenmediği, hedef alınmadığı, mağdurun görevli olmadığı ve ceza takdirindeki hukuka aykırılık iddiaları reddedilmiş; olaya el koyan polis memurunun kamu görevlisi sayılması ve mahkemenin ceza belirlemesindeki takdirinin yerinde olduğu gerekçeleriyle temyiz talebi oybirliğiyle esastan reddedilerek hüküm onanmıştır.

4. Ceza Dairesi █████████ E. , ██████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI

: █████████ E., █████████ K.

SUÇ

: Hakaret

HÜKÜM

: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; sözlerin kasten söylenmediğine, herhangi bir kişinin hedef alınmadığına, katılanın olay sırasında görevli olmadığına, alt sınırdan uzaklaşılarak cezanın belirlenmesi, lehe hükümlerin ve basit yargılama usulünün uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın savunması, katılanın beyanı ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğine, 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyeti Hakkında Kanun'un ek 4. maddesine göre görevli bulunduğu mülki sınırlar içinde, hizmet branşı, yeri ve zamanına bakılmaksızın, suça el koyan polis memuru katılanın işlenen suç

nedeniyle kamu görevlisi olduğuna, basit yargılama ve lehe hükümlerin uygulanmamasına ve cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ordu 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.09.2025 tarihinde karar verildi.