yargıtay, hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünü, adli para cezasına bağlı 5237 sayılı kanunun 53. maddesi hak yoksunluklarının çıkarılmasıyla düzelterek onadı.

Yargıtay, hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünü, adli para cezasına bağlı 5237 sayılı Kanunun 53. maddesi hak yoksunluklarının çıkarılmasıyla düzelterek onadı.

Özet: Hakaret suçundan hakkında mahkumiyet kararı verilen sanığın, istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi üzerine, müdafiinin delil yetersizliği iddiasıyla yaptığı temyiz başvurusu sonucunda, yüksek mahkeme sanığın atılı suçu işlediğini ve ilk derece mahkemesinin kararının büyük ölçüde hukuka uygun olduğunu belirlemiş; ancak adli para cezasıyla cezalandırılan durumlarda uygulanamayacak olan Türk Ceza Kanununun 53. maddesine ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle, yeniden yargılamaya mahal bırakmaksızın hükmü düzelterek onamıştır.

4. Ceza Dairesi █████████ E. , ██████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI

: █████████ E., █████████ K.

SUÇ

: Hakaret

HÜKÜM

: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraat kararı verilmesine bu ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu;

Anlaşılmış, kararda Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında sonuç olarak adli para cezası verilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği mahkumiyet hükmünden "5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.09.2025 tarihinde karar verildi.