yargıtay 4. ceza dairesi, kasten yaralama suçundan temyiz istemini reddederken, hakaret suçunda savunma hakkı ihlali ve kanun maddesi hatası nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararını bozmuştur.

Yargıtay 4. Ceza Dairesi, kasten yaralama suçundan temyiz istemini reddederken, hakaret suçunda savunma hakkı ihlali ve kanun maddesi hatası nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararını bozmuştur.

Özet: Bir sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından verilen kararların temyizinde, kasten yaralama suçuna ilişkin hükmün kesinleştiği gerekçesiyle temyiz talebi reddedilmiş; hakaret suçundan verilen hükümde ise, aleni işlenen hakaretin basit yargılama usulüne tabi olmaması, sanık savunması alınmaması ve haksız fiile tepki olarak işlenen hakarette ceza verilmemesi kararının hatalı maddeye dayandırılması gibi usul ve esasa ilişkin aykırılıklar nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına hükmedilmiştir.

4. Ceza Dairesi █████████ E. , ██████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI

: ████████ E., █████████ K.

SUÇLAR

: Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER

: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Ret, onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında;

1. Kasten yaralama suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu,

2.Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

Tespit edilmekle, gereği düşünüldü

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında, hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince hükmolunan ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili 15.11.2022 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükümlerin bozulması isteminde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçu Yönünden,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1.Aleni işlenen hakaret suçunun, ön görülen hapis cezasının üst sınırı itibariyle 5271 sayılı Kanun'un 251. maddesinde düzenlenen basit yargılama usulüne tabi olmadığı ve sanığın duruşmada kimliği tespit edilip kanuni hakları hatırlatılarak savunması alındıktan sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden savunması alınmadan hüküm kurulması suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 145 vd. maddelerine aykırı davranılması,

2. Kabule göre; hakaret suçunun haksız fiile tepki olarak işlenmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin 1. fıkrası yerine 3. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Kasten yaralama Suçu Yönünden

İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan beraat kararı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2. maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE,

B. Hakaret Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının sair yönleri incelenmeksizin 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğname'ye aykırı olarak, BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.