İş Mahkemeleri kararlarında Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ışığında HUMK 426/a maddesince belirlenen temyiz kesinlik sınırının aşılmaması nedeniyle temyiz isteminin reddi.
Özet: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 426/a maddesi uyarınca, temyiz kesinlik sınırının altında kalan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararların temyiz edilemeyeceği, bu sınır belirlenirken sadece dava konusu asıl değerin dikkate alındığı, faiz veya yargılama giderlerinin hesaba katılmadığı ve bu kuralın İş Mahkemeleri kararlarında da uygulandığı belirtilerek, mevcut davada temyize konu miktarın belirlenen kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.
MAHKEMESİ
:İŞ MAHKEMESİYARGITAY KARARIMiktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar HUMK.’un 426/A maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 06.06.1975 gün ve 1975/6-8 sayılı içtihadında, 5521 sayılı yasada açık düzenleme olmamakla birlikte, bu yasanın 15. maddesindeki düzenleme gereği HUMK.’un 426/A maddesindeki kesinlik sınırının iş mahkemelerinde verilen kararlarda da uygulanması gerektiği, grup halinde açılan davaların salt iş mahkemelerine özgü bir dava türü olmadığı, bu nedenle seri olarak açılan davalarda her dosya için kesinlik sınırına bakılması gerektiği açıkça belirtilmiştir.Dosya içeriğine göre davalı vekili tarafından temyize konu edilen miktar karar tarihi itibari ile 1.690,00 TL kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalı vekilinin temyiz isteminin HUMK.’un 426/A, 432 maddeleri, uyarınca REDDİNE, 21.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.