İş Kazası Maddi ve Manevi Tazminat Davasında Temyiz Sınırı Altında Kalan Miktar Nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesinin Temyiz Dilekçesini Reddetme Ek Kararının Onanması.
Özet: Yargıtay, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin davada, Bölge Adliye Mahkemesinin, davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddi ve davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile yeniden esas hakkında kısmen kabul yönünde verdiği kararın temyizi üzerine, temyiz dilekçesinin miktar yönünden reddine dair ek kararını incelemiş ve reddedilen tazminat miktarının karar tarihi itibarıyla yasal kesinlik sınırının altında kalması ile dava yığılması halinde her talebin ayrı bir dava olarak değerlendirilmesi gerektiği ilkeleri doğrultusunda, hukuka uygun bularak Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz dilekçesinin reddi yönündeki ek kararını onamıştır.
MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi
EK KARAR TARİHİ
: 11.12.2024SAYISI
: █████████ E., █████████ K.İLK DERECE MAHKEMESİ
: Karaman 1. İş MahkemesiSAYISI
: ████████ E., ████████ K.Taraflar arasındaki iş kazası maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne kabulüne dair karar verilmiştir.Kararın taraf vekillerince yapılan istinaf istemi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf talebinin esastan reddi ile davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak yeniden esas hakkında davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesince 11.12.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.Ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:Temyiz istemi, davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin miktar yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 11.12.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.Dosya içeriğine göre reddine karar verilen tazminat miktarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından temyiz dilekçesinin miktardan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.KARARAçıklanan sebeple;Bölge Adliye Mahkemesince verilen 11.12.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,02.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.