İş mahkemelerinde temyiz kesinlik sınırının uygulanması, faiz ve yargılama giderlerinin hesaba katılmaması sonucu limit altındaki temyiz isteminin reddine ilişkin Yargıtay içtihadı.
Özet: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 426/a maddesi uyarınca, taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararların temyiz kesinlik sınırını aşmaması durumunda temyiz edilemez olduğu, bu sınırın belirlenmesinde sadece dava konusu mal veya alacağın değerinin dikkate alınarak faiz, vekalet ücreti gibi ek unsurların hesaba katılmadığı, iş mahkemeleri ve grup davaları için de geçerli olan bu ilke doğrultusunda, temyize konu edilen miktarın karar tarihi itibarıyla belirlenen kesinlik sınırının altında kalması sebebiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Y A R G I T A Y K A R A R IMiktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar HUMK.’un 426/A maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 06.06.1975 gün ve 1975/6-8 sayılı içtihadında, 5521 sayılı yasada açık düzenleme olmamakla birlikte, bu yasanın 15. maddesindeki düzenleme gereği HUMK.’un 426/A maddesindeki kesinlik sınırının iş mahkemelerinde verilen kararlarda da uygulanması gerektiği, grup halinde açılan davaların salt iş mahkemelerine özgü bir dava türü olmadığı, bu nedenle seri olarak açılan davalarda her dosya için kesinlik sınırına bakılması gerektiği açıkça belirtilmiştir.Dosya içeriğine göre davalı vekili tarafından temyize konu edilen miktar karar tarihi itibari ile 1.430,00 TL’lık kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalı vekilinin temyiz isteminin HUMK.’un 426/A, 432 maddeleri, uyarınca REDDİNE, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.